Przejdź do treści
W tym tygodniu Halloween: -10% na sekwencjonowanie genomu

Raport o chorobach · Neurologiczne

Zespół Dravet

Sekwencjonowanie całego genomu odczytuje pełną sekwencję genu SCN1A, wykrywa warianty mozaikowe i głębokie intronowe, które powodują zespół Dravet u pacjentów bez rozstrzygnięcia genetycznego, oraz identyfikuje farmakogenomiczne przeciwwskazania określające, które leki można, a których nie można bezpiecznie stosować.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Ciężka postać padaczki, która zaczyna się w niemowlęctwie i charakteryzuje się częstymi, długotrwałymi napadami, często wywoływanymi gorączką, oraz wiąże się z opóźnieniami rozwojowymi.

Zespół Dravet (DS), dawniej ciężka miokloniczna padaczka niemowlęca (SMEI), jest ciężką encefalopatią rozwojowo-padaczkową, która rozpoczyna się w pierwszym roku życia, zwykle u wcześniej zdrowego niemowlęcia. Schorzenie charakteryzuje się długotrwałymi napadami gorączkowymi i bezgorączkowymi (często kloniczne lub hemikloniczne), następnie wieloma typami napadów (miokloniczne, nieobecności, ogniskowe) oraz postępującym spowolnieniem rozwoju, rozpoczynającym się w drugim roku życia. Częstość zespołu Dravet w populacji wynosi około 1 na 15 000–22 000 urodzeń, a na jego udział przypada około 3–8% padaczek rozpoczynających się w ciągu pierwszych trzech lat życia.

Patogenne lub prawdopodobnie patogenne warianty SCN1A stwierdza się u około 70–85% pacjentów spełniających kliniczne kryteria diagnostyczne zespołu Dravet. SCN1A koduje podjednostkę alfa Nav1.1 napięciowo zależnych kanałów sodowych, która ma kluczowe znaczenie dla funkcji hamujących interneuronów. Utrata funkcji zaburza wyładowania interneuronów GABAergicznych, prowadząc do odhamowania korowego i nadmiernej pobudliwości. Około 95% patogennych wariantów SCN1A w zespole Dravet ma charakter de novo (nie zostało odziedziczonych od rodzica). Typy patogennych wariantów obejmują warianty skracające (nonsensowne, przesunięcia ramki odczytu; około 40%), warianty miejsc składania oraz warianty missensowne (około 40%); duże delecje lub duplikacje stanowią około 2–3% i wymagają analizy wariantów liczby kopii w celu ich wykrycia.

Genotyp SCN1A ma bezpośrednie, krytyczne dla życia znaczenie farmakogenomiczne. Leki przeciwpadaczkowe blokujące kanały sodowe (w tym lamotrygina, karbamazepina, okskarbazepina, fenytoina i wigabatryna) pogarszają kontrolę napadów i mogą wywołać encefalopatię padaczkową u pacjentów z wariantem SCN1A, dalej zmniejszając funkcję Nav1.1 w hamujących interneuronach. To przeciwwskazanie dotyczy niezależnie od konkretnego typu wariantu. Metody leczenia o potwierdzonej skuteczności w zespole Dravet to kwas walproinowy, klobazam, topiramat, stiripentol oraz (u kwalifikujących się pacjentów) fenfluramina i kannabidiol (Epidiolex). Nierozstrzygnięta lub błędnie przypisana diagnoza oznacza, że mogą zostać przepisane niewłaściwe leki w krytycznym okresie, w którym dobór leku najbardziej wpływa na długoterminowy rozwój.

U około 15–30% pacjentów z kliniczną diagnozą zespołu Dravet w standardowym badaniu panelowym nie stwierdza się wariantu SCN1A. Część z nich posiada głębokie intronowe, mozaikowe lub strukturalne warianty SCN1A, które można wykryć za pomocą sekwencjonowania całego genomu.

Analizowana choroba

Autosomalne dominujące

Zespół Dravet jest kanałopatią z padaczką, która pojawia się w pierwszym roku życia, zwykle w 4.–5. miesiącu, i charakteryzuje się stanem padaczkowym oraz różnymi trudnymi do opanowania napadami, często wywoływanymi gorączką. Występuje u wcześniej zdrowych dzieci i często prowadzi do upośledzenia funkcji poznawczych i ruchowych. Zespół Dravet różni się od innych kanałopatii zazwyczaj mutacją w genie SCN1A.

Co zmienia diagnoza

Walproinian, klobazam, topiramat, stirypentol; fenfluramina (Fintepla) i kannabidiol (Epidiolex) w przypadkach opornych na leczenie; blokery kanałów sodowych (lamotrygina, karbamazepina, okskarbazepina) są PRZECIWWSKAZANE u pacjentów z wariantem SCN1A

Przeanalizowane geny

Znana również jako

Dravet; DS; severe myoclonic epilepsy of infancy; SME; SMEB

MONDO:0100135MedGen 148243

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Standardowe panele padaczkowe wykrywają kodujące warianty SCN1A. Nie wykrywają one wariantów mozaikowych, głębokich wariantów intronowych wpływających na splicing ani dużych rearanżacji strukturalnych, które odpowiadają za istotny klinicznie odsetek przypadków zespołu Dravet bez wariantu SCN1A.

Warianty mozaikowe SCN1A wymagają głębokości i zakresu sekwencjonowania, których paneli nie są w stanie zapewnić

Mozaicyzm somatyczny, w którym patogenny wariant SCN1A występuje jedynie w części komórek, wyjaśnia część klinicznych przypadków zespołu Dravet z ujemnym wynikiem badania panelowego. Warianty mozaikowe o częstości alleli 10–30% mogą zostać przeoczone w standardowym sekwencjonowaniu panelowym, którego czułość kliniczna jest zoptymalizowana pod kątem wariantów germinalnych heterozygotycznych o frakcji alleli ~50%. Badania z wykorzystaniem głębokiego sekwencjonowania całego genomu wykryły warianty mozaikowe SCN1A u 4–8% pacjentów z zespołem Dravet i ujemnym wynikiem panelu. Głębokie warianty intronowe SCN1A, tworzące kryptyczne miejsca składania, stanowią dodatkową kategorię patogennych wariantów niewidocznych w panelu. Oba typy wymagają szerokiego zakresu i głębokości sekwencjonowania całego genomu, aby można je było wiarygodnie wykryć.

Wynik SCN1A określa, które leki przeciwpadaczkowe można bezpiecznie przepisać

W zespole Dravet wybór klasy leku nie jest kwestią optymalizacji, lecz bezpieczeństwa. Blokery kanałów sodowych są przeciwwskazane przy utracie funkcji SCN1A i udokumentowano, że wywołują nasilenie napadów, stan padaczkowy, a w niektórych przypadkach ostre pogorszenie encefalopatyczne. Liczne serie przypadków opisują pacjentów z zespołem Dravet, u których znacznie pogorszył się stan po rozpoczęciu przyjmowania lamotryginy lub karbamazepiny, zanim ustalono diagnozę genetyczną. Potwierdzenie patogennego wariantu SCN1A dostarcza praktycznej podstawy genetycznej do unikania blokerów kanałów sodowych i rozpoczęcia terapii swoistych dla zespołu Dravet, opartych na dowodach, co ma bezpośredni wpływ na obciążenie napadami i przebieg rozwoju.

Inne conditions w kategorii neurologiczne

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test