Ga naar de inhoud
Gebruik uw HSA- of FSA-tegoed

Aandoeningenrapport · Bewegingsapparaat

Marfansyndroom

Met whole genome sequencing wordt de specifieke FBN1-variant geïdentificeerd, zodat een op uw genetisch profiel afgestemd protocol voor aortabewaking en medische begeleiding kan worden opgesteld.

Een aandoeningenrapport zoekt naar zeldzame varianten waarvan bekend is dat ze de aandoeningen veroorzaken die het omvat.

Inbegrepen bij elk testpakket

Vanaf $ 449Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen

Over deze condition

Een groep erfelijke bindweefselaandoeningen die qua verschijningsvorm sterk lijken op het Marfan-syndroom, met kenmerkende kenmerken in het skelet, het hart- en vaatstelsel en de ogen, maar die worden veroorzaakt door andere genetische mutaties.

Het syndroom van Marfan is een autosomaal dominante bindweefselaandoening die wordt veroorzaakt door mutaties in FBN1, het gen dat fibrilline-1 codeert, een essentiële structuurcomponent van extracellulaire microfibrillen die de mechanische integriteit bewaren en TGF-β-signalering reguleren. Pathogene FBN1-varianten verstoren de vorming van microfibrillen, wat leidt tot skeletafwijkingen (lange gestalte, arachnodactylie, pectus-deformiteit, scoliose), oogcomplicaties (ectopia lentis, myopie, netvliesloslating) en de levensbedreigende cardiovasculaire verschijnselen die het natuurlijk verloop van het syndroom bepalen.

Het syndroom van Marfan komt voor bij ongeveer 1 op de 5.000 tot 1 op de 10.000 personen, zonder voorkeur voor een bepaalde afkomst. Meer dan 3.800 verschillende FBN1-varianten zijn beschreven. Ongeveer 90-95% van de personen die voldoen aan de herziene Ghent-diagnosecriteria draagt een pathogene FBN1-variant, terwijl 5-10% genetisch onopgehelderd blijft, waarschijnlijk door regulatoire mutaties of diepe intronische varianten die met standaard sequencing worden gemist. Ongeveer 25% van de gevallen van Marfan ontstaat door de novo-mutaties. Genotype-fenotypecorrelatie is van betekenis: haploinsufficiëntie-varianten (die een verminderde maar functionele fibrilline-1 produceren) veroorzaken doorgaans mildere aortaziekte, terwijl dominant-negatieve varianten (die de microfibrilmatrix verstoren) een ernstiger, vroeg optredende aortaprogressie geven.

Progressieve dilatatie van de aortawortel is de voornaamste oorzaak van morbiditeit en mortaliteit bij het syndroom van Marfan. Vóór de moderne medische behandeling was een plotselinge aortadissectie de belangrijkste doodsoorzaak in het derde tot vierde levensdecennium. Een bevestigde pathogene FBN1-variant vereist levenslange cardiovasculaire controle met echocardiografie om de diameter van de aortawortel te volgen; profylactische chirurgie aan de aortawortel is geïndiceerd bij 5,0 cm (of bij 4,5 cm indien er in de familie dissectie is voorgekomen). Bètablokkers en ARB's vertragen de aortadilatatie door dP/dt te verlagen en de TGF-β-signalering te dempen. Genetische diagnose maakt screening van eerstegraads familieleden mogelijk (ongeveer 50% draagt de familiaire variant), waardoor presymptomatische dragers worden opgespoord die baat hebben bij bewaking voordat de aortaziekte tot een risico op dissectie voortschrijdt.

Het type FBN1-variant voorspelt het klinisch verloop: haploinsufficiëntie-varianten veroorzaken doorgaans mildere ziekte, terwijl dominant-negatieve varianten een agressieve, vroeg optredende aortadilatatie geven die intensieve bewaking vereist.

De 6 aandoeningen die we analyseren

Congenitale contracturele arachnodactylie

Autosomaal dominant

Congenitale contracturele arachnodactylie (CCA, syndroom van Beals) is een bindweefselaandoening die wordt gekenmerkt door meerdere flexiecontracturen, arachnodactylie, ernstige kyfoscoliose, afwijkende oorschelpen en spierhypoplasie.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

arachnodactyly, contractural Beals type; distal arthrogryposis type 9; Beals syndrome; Beals-Hecht syndrome; CCA; CCA syndrome; contractures, multiple with arachnodactyly; DA9; Ear anomalies-contractures-dysplasia of bone with kyphoscoliosis

MONDO:0007363OMIM 121050Orphanet 115MedGen 67391

Loeys-Dietz-syndroom

Autosomaal dominant

Het syndroom van Loeys-Dietz is een zeldzame erfelijke aandoening van het bindweefsel, die zich kenmerkt door een breed scala aan verschijnselen aan schedel en gezicht, bloedvaten en skelet. Er zijn vijf genetische subtypen beschreven, die samen een klinisch continuüm vormen.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

aortic aneurysm syndrome due to TGF-beta receptors anomalies; aortic aneurysm syndrome, Loeys-Dietz type

Bevat 6 gerelateerde subtypen ↓
  • aneurysm-osteoarthritis syndrome
  • Loeys-Dietz syndrome 1
  • Loeys-Dietz syndrome 2
  • Loeys-Dietz syndrome 4
  • Loeys-Dietz syndrome 6
  • Rienhoff syndrome
MONDO:0018954Orphanet 60030MedGen 395827

Shprintzen-Goldberg-syndroom

Autosomaal dominant

Het Shprintzen-Goldberg-syndroom (SGS) is een zeer zeldzame erfelijke aandoening, gekenmerkt door craniosynostose, craniofaciale en skeletafwijkingen, een marfanoïde habitus, hartafwijkingen, neurologische afwijkingen en een verstandelijke beperking.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

Marfanoid craniosynostosis syndrome; Marfanoid disorder with craniosynostosis type 1; SGS; Shprintzen Goldberg Syndrome; Shprintzen-Goldberg craniosynostosis syndrome; Shprintzen-Goldberg marfanoid syndrome

MONDO:0008426OMIM 182212Orphanet 2462MedGen 231160

Marfan-syndroom

Autosomaal dominant

Een aandoening van het bindweefsel. Bindweefsel geeft sterkte en flexibiliteit aan structuren in het hele lichaam, zoals botten, ligamenten, spieren, de wanden van bloedvaten en hartkleppen. Het Marfan-syndroom treft de meeste organen en weefsels, vooral het skelet, de longen, de ogen, het hart en de grote bloedvat die bloed van het hart naar de rest van het lichaam vervoert (de aorta). Het wordt veroorzaakt door mutaties in het FBN1-gen, dat instructies bevat voor de aanmaak van een eiwit genaamd fibrilline-1. Het Marfan-syndroom wordt autosomaal dominant overgeerfd. Minstens 25% van de gevallen is het gevolg van een nieuwe (de novo) mutatie. De behandeling is gebaseerd op de klachten en symptomen van elke persoon.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

Marfan syndrome type 1; Marfan's syndrome; MFS; MFS1

Bevat 1 gerelateerd subtype ↓
  • neonatal Marfan syndrome
MONDO:0007947OMIM 154700Orphanet 284963Orphanet 558MedGen 44287

Meester-Loeys-syndroom

X-gebonden recessief

Met BGN samenhangend aneurysma en dissectie van de aorta met gewricht- en skeletkenmerken, vooral bij mannen.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

MRLS; X-linked severe syndromic TAAD; X-linked severe syndromic thoracic aortic aneurysm and dissection

MONDO:0010515OMIM 300989Orphanet 622925MedGen 934778

Marfanoïde-progeroïde-lipodystrofiesyndroom

Autosomaal dominant

Specifieke FBN1-varianten die leiden tot een lange, slanke lichaamsbouw met vrijwel volledig ontbreken van lichaamsvet en een ouder uiterlijk.

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

Marfan lipodystrophy syndrome; MFLS

MONDO:0014831OMIM 616914Orphanet 300382MedGen 934763

Waarom volledige genoomsequencing

Standaard FBN1-panels missen 5-10% van de pathogene varianten. Deze blijven onopgemerkt omdat ze zich verschuilen in regulatoire regio's of diepe intronische sequenties.

De FBN1-variant die uw risico op aortaproblemen veroorzaakt, wordt mogelijk niet gedetecteerd

Hoewel FBN1 het enige gen is dat met het syndroom van Marfan wordt geassocieerd, verschilt de volledigheid van gerichte panels. Standaard exoomgerichte sequencing dekt het grootste deel van de coderende sequentie, maar mist vaak varianten in regulatoire regio's, diepe intronische veranderingen en complexe herschikkingen. Ongeveer 5-10% van de klinisch aangedane personen die aan de herziene Ghent-criteria voldoen, heeft een negatieve moleculaire test, niet omdat er geen variant aanwezig is, maar omdat standaardpanels er niet op zijn ontworpen die te vinden. Whole genome sequencing biedt volledige dekking van FBN1, inclusief intronische en regulatoire regio's, en vangt zo het volledige spectrum van pathogene varianten.

Het kennen van uw FBN1-variant bepaalt uw levenslange controlestrategie

Een bevestigde pathogene FBN1-variant bevestigt niet alleen de diagnose; zij voorspelt ook uw verloop van de aortaziekte. Haploinsufficiëntie-varianten tonen doorgaans een tragere aortaprogressie en een lager dissectierisico; dominant-negatieve varianten tonen een agressieve, vroeg optredende dilatatie. Deze genotype-fenotypecorrelatie bepaalt de intensiteit van de bewaking, de dosering van bètablokkers en het moment van profylactische chirurgie. Ongeveer 50% van de eerstegraads familieleden in uw familie draagt de variant. Gerichte genetische screening van familieleden identificeert presymptomatische familieleden die al met bewaking kunnen beginnen voordat aortacomplicaties optreden.

Andere conditions in de categorie bewegingsapparaat

Alle voorwaarden →

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Eén kit, bij u thuisbezorgd. Uw volledige genoom gesequencet volgens de klinische standaard die wordt gebruikt voor diagnostische beslissingen. Binnen 6–8 weken ontvangt u in uw Genome Manager rapporten die geschikt zijn voor gebruik door uw arts — permanent beschikbaar en bijgewerkt naarmate de wetenschap vordert.

Vanaf $ 449

Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen