Αυτοσωμικός υπολειπόμενος
Προκαλείται από αλλαγές και στα δύο αντίγραφα του CCN6 (παλαιότερα ονομαζόταν WISP3), ενός γονιδίου που απαιτείται για τη διατήρηση του αρθρικού χόνδρου. Κάθε γονέας φέρει συνήθως ένα μεταβαλμένο αντίγραφο.
Σημεία και συμπτώματα
Η δυσκαμψία των αρθρώσεων, το οίδημα των αρθρώσεων των δακτύλων και η μειωμένη κινητικότητα συνήθως εμφανίζονται περίπου μεταξύ 3 και 8 ετών και εξελίσσονται σταδιακά στα γόνατα, τα ισχία και τη σπονδυλική στήλη. Χαρακτηριστικά είναι οι πεπλατυσμένοι σπόνδυλοι, το κοντό κορμό και ένας ανώμαλος τρόπος βαδίσματος, ενώ οι δείκτες φλεγμονής στο αίμα παραμένουν φυσιολογικοί. Η πρώιμη οστεoαρθρίτιδα εμφανίζεται στην ενήλικη ζωή.
Τι αλλάζει με τη διάγνωση
Φυσικοθεραπεία και διαχείριση του πόνου, με χειρουργική αντικατάσταση άρθρωσης σε προχωρημένη βλάβη του ισχίου ή του γόνατος. Η αναγνώριση της πάθησης βοηθά να αποφευχθεί η αντιμετώπισή της ως φλεγμονώδους αρθρίτιδας, καθώς συχνά συγχέεται με την ανήλικη αρθρίτιδα. Η γενετική συμβουλευτική και ο έλεγχος φορέα στους συγγενείς διευκρινίζουν τον κίνδυνο επανεμφάνισης.
Γονίδια που αναλύθηκαν
Γνωστή επίσης ως
arthropathy, progressive pseudorheumatoid, of childhood; PPAC; PPD; progressive pseudorheumatoid chondrodysplasia; SEDT-PA; spondyloepiphyseal dysplasia tarda - progressive arthropathy; spondyloepiphyseal dysplasia tarda-progressive arthropathy syndrome
