Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Raport o chorobach · Metaboliczne

Choroba Pompego

Sekwencjonowanie całego genomu odczytuje pełną sekwencję genu GAA i identyfikuje wszystkie typy wariantów, w tym częsty intronowy allel pseudodeficytu, który zakłóca testy aktywności enzymu stosowane w badaniach nosicielstwa i przesiewowych badaniach noworodków w kierunku choroby Pompego.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Dziedziczna choroba spichrzeniowa lizosomów wywołana wariantami w genie GAA, w której glikogen gromadzi się w mięśniach. Obejmuje od ciężkiej postaci niemowlęcej, zajmującej serce, po postać o późniejszym początku z postępującym osłabieniem mięśni i oddychania.

Choroba Pompego (glikogenoza typu II, GSDII, niedobór kwaśnej maltazy) to autosomalna recesywna lizosomalna choroba spichrzeniowa, wywoływana przez patogenne warianty w genie GAA (kwaśna alfa-glukozydaza) na chromosomie 17q25.3. Gen GAA koduje enzym odpowiedzialny za rozkład glikogenu w lizosomach; jego niedobór prowadzi do postępującego gromadzenia glikogenu w komórkach mięśniowych, co powoduje osłabienie mięśni szkieletowych, niewydolność oddechową i zaangażowanie serca. Choroba Pompego przebiega w spektrum objawów klinicznych – od klasycznej postaci niemowlęcej (IOPD), charakteryzującej się szybko postępującą przerostową kardiomiopatią, znacznym obniżeniem napięcia mięśniowego i niewydolnością oddechową w pierwszych miesiącach życia, po postać o późnym początku (LOPD), występującą od wczesnego dzieciństwa do ósmej dekady życia, z postępującym osłabieniem mięśni proksymalnych i niewydolnością oddechową bez zajęcia serca.

Genetyka molekularna choroby Pompego jest złożona. Opisano ponad 900 wariantów genu GAA. Najczęstszym wariantem wywołującym chorobę u osób pochodzenia europejskiego jest c.-32-13T>G (IVS1), wariant miejsca splicingu o zmniejszonej szczelności, który umożliwia wytwarzanie około 10–20% prawidłowego mRNA GAA i jest związany z postacią o późnym początku. Najczęstszym patogennym wariantem u pacjentów pochodzenia afrykańskiego jest p.Arg854X. Istotną złożonością molekularną jest allel pozornego niedoboru GAA (c.1726G>A; p.Gly576Ser oraz c.2065G>A; p.Glu689Lys, zwykle w pozycji cis, tworząc haplotyp c.[1726G>A;2065G>A]), który obniża aktywność enzymu GAA w badaniu biochemicznym, nie powodując choroby. Ten allel pozornego niedoboru zakłóca wyniki programów badań przesiewowych noworodków i testów nosicielstwa, dając wyniki fałszywie dodatnie, które wymagają potwierdzenia molekularnego.

Alglukozydaza alfa (Myozyme/Lumizyme) jest standardową terapią zastępczą enzymem (ERT) w chorobie Pompego od 2006 roku i istotnie spowalnia progresję choroby, szczególnie u pacjentów z postacią LOPD leczonych przed nieodwracalnym zanikiem mięśni. W 2022 roku cipaglukozydaza alfa (Pombiliti) w połączeniu z miglustatem (farmakologicznym chaperonem) uzyskała zgodę FDA, wykazując wyższą skuteczność niż standardowa alglukozydaza alfa w LOPD w badaniu PROPEL. Podejścia terapii genowej z wykorzystaniem wektorów AAV są w badaniach klinicznych. Okno maksymalnej korzyści terapeutycznej w LOPD przypada na wczesny etap choroby, zanim rozwinie się włóknienie przepony i mięśni obręczy, dlatego wczesna diagnoza molekularna ma kluczowe znaczenie.

Klasyczna postać niemowlęca i postać o późnym początku choroby Pompego różnią się fenotypowo. Wariant IVS1 (c.-32-13T>G) umożliwia pewną resztkową ekspresję GAA i jest silnie związany z postacią o późnym początku. Heterozygoty złożone, mające IVS1 oraz allel zerowy, zwykle wykazują zmienne, lecz zazwyczaj późne objawy.

Analizowana choroba

Choroba Pompego (choroba spichrzeniowa glikogenu typu II)

Autosomalne recesywne

Choroba spichrzeniowa glikogenu z niedoborem kwaśnej maltazy (AMD) to cecha autosomalna recesywna prowadząca do miopatii metabolicznej, która poza mięśniami szkieletowymi dotyczy także mięśnia sercowego, mięśni oddechowych i innych tkanek. AMD obejmuje szerokie spektrum objawów klinicznych spowodowanych gromadzeniem się glikogenu w lizosomach: niemowlęcą postać choroby, niemowlęcą postać nieklasyczną oraz postać dorosłą. Postacie o wczesnym początku są cięższe i często śmiertelne.

Co zmienia diagnoza

Terapia zastępcza enzymem (alglukozydaza alfa; cipaglukozydaza alfa + miglustat, skuteczniejsza w chorobie o późnym początku); wsparcie oddechowe (BiPAP/CPAP/wentylacja mechaniczna); fizjoterapia; terapia genowa w badaniach klinicznych

Przeanalizowane geny

Znana również jako

acid maltase deficiency; acid maltase deficiency disease; Aglucosidase alfa; Alpha-1,4-glucosidase acid deficiency; deficiency of alpha-glucosidase; deficiency of lysosomal alpha-glucosidase; GAA glycogen storage disease; generalised glycogenosis; glycogen storage disease caused by mutation in GAA; glycogen storage disease type 2; glycogen storage disease type II; glycogenosis due to acid maltase deficiency; glycogenosis type 2; glycogenosis type II; GSD due to acid maltase deficiency; GSD II; GSD type 2; GSD type II; GSD2; Pompe Disease

Obejmuje 2 powiązanych podtypów ↓
  • glycogen storage disease due to acid maltase deficiency, infantile onset
  • glycogen storage disease due to acid maltase deficiency, late-onset
MONDO:0009290Orphanet 365MedGen 5340

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Allel pozornego niedoboru GAA powoduje fałszywie dodatnie wyniki testów enzymatycznych i badań przesiewowych noworodków. Tylko genotypowanie molekularne pozwala odróżnić prawdziwą chorobę Pompego od pozornego niedoboru, a pełny genotyp GAA określa, który protokół ERT jest optymalny.

Allele pseudodeficytu powodują fałszywie dodatnie wyniki przesiewu w kierunku choroby Pompego, które mogą zostać rozstrzygnięte wyłącznie przez badanie molekularne

Programy badań przesiewowych noworodków, które wykrywają obniżoną aktywność kwaśnej alfa-glukozydazy (GAA) w suchych plamach krwi, generują wyniki fałszywie dodatnie u niemowląt będących nosicielami jednego lub dwóch alleli pozornego niedoboru GAA – alleli, które obniżają aktywność enzymu w badaniu, nie powodując choroby. Allel pozornego niedoboru (c.[1726G>A;2065G>A]) występuje u około 3–4% populacji ogólnej i jest szczególnie częsty w grupach pochodzenia azjatyckiego. Odróżnienie prawdziwego przypadku choroby Pompego u noworodka od noworodka z dodatnim wynikiem wskutek pozornego niedoboru wymaga molekularnego genotypowania GAA. Sekwencjonowanie całego genomu identyfikuje wszystkie warianty GAA, w tym haplotyp pozornego niedoboru, wyjaśniając niejednoznaczne wyniki badań przesiewowych i zapobiegając zarówno nadmiernemu leczeniu nosicieli pozornego niedoboru, jak i niedoleczeniu prawdziwych przypadków choroby Pompego.

Połączenie cipaglukozydazy alfa z miglustatem ma charakterystykę odpowiedzi zależną od wariantu

Cipaglukozydaza alfa (Pombiliti) to rekombinowana GAA nowej generacji o usprawnionym wychwycie zależnym od receptora mannozo-6-fosforanowego i lepszym dostarczaniu do mięśni w porównaniu ze standardową alglukozydazą alfa. Równoczesne podanie miglustatu stabilizuje enzym podczas krążenia we krwi. Dane z badania klinicznego PROPEL wykazały ogólną wyższość nad standardową ERT, z największymi korzyściami u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali ERT, oraz u tych z wyższym miareczkiem przeciwciał przeciwlekowych. Genotyp GAA, w szczególności to, czy pacjent wytwarza resztkowy mRNA GAA (jak heterozygoty złożone IVS1/allel zerowy), wpływa na ryzyko rozwoju przeciwciał przeciwlekowych, co jest kluczowym czynnikiem determinującym odpowiedź na ERT. Pełna charakterystyka genu GAA pozwala przewidzieć to ryzyko reakcji immunologicznej.

Inne conditions w kategorii metaboliczne

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test