Przejdź do treści
W tym tygodniu Halloween: -10% na sekwencjonowanie genomu

Raport o chorobach · Metaboliczne

Choroba Fabry'ego

Sekwencjonowanie całego genomu identyfikuje wszystkie warianty genu GLA (w tym warianty o niepewnym znaczeniu klinicznym, które stanowią wyzwanie diagnostyczne w chorobie Fabry'ego), dostarczając pełnego genotypu, na podstawie którego można podjąć decyzję o rozpoczęciu enzymatycznej terapii zastępczej.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Dziedziczna choroba spichrzeniowa lizosomów wywołana wariantami w genie GLA, w której w komórkach organizmu gromadzi się substancja tłuszczowa (Gb3). Może powodować ból, chorobę nerek, problemy z sercem i udar, a dotyczy zarówno mężczyzn, jak i kobiet.

Choroba Fabry'ego (choroba Andersona-Fabry'ego) to sprzężona z chromosomem X choroba spichrzeniowa lizosomów, wywołana patogennymi wariantami genu GLA na chromosomie Xq22.1, który koduje alfa-galaktozydazę A (alfa-Gal A). Niedobór alfa-Gal A prowadzi do postępującego gromadzenia się globotriaozyloceramidu (Gb3) oraz jego odacylowanej formy, lyso-Gb3, w komórkach śródbłonka i mięśni gładkich naczyń krwionośnych, komórkach kanalików nerkowych, kardiomiocytach, neuronach zwojów korzeniowych grzbietowych i innych typach komórek. Choroba Fabry'ego jest jedną z najczęstszych chorób spichrzeniowych lizosomów: klasyczną postać u mężczyzn hemizygotycznych szacuje się na 1 na 40 000–60 000, choć badania przesiewowe noworodków wskazują, że rzeczywista częstość występowania (łącznie z atypowymi postaciami o późnym początku) może być znacznie wyższa.

Klasyczna (ciężka) choroba Fabry'ego u hemizygotycznych mężczyzn ujawnia się w dzieciństwie epizodami akroparestezji (napadami bólu neuropatycznego w kończynach, wywoływanymi gorączką, wysiłkiem lub zmianą temperatury), nietolerancją ciepła, angiokeratomą (drobnymi czerwonymi zmianami skórnymi), hipohydrozą (zmniejszonym poceniem się) oraz obecnością wirowatej dystrofii rogówki w badaniu lampą szczelinową. Uszkodzenie wielu narządów narasta z czasem: postępująca nefropatia prowadzi do schyłkowej niewydolności nerek, zwykle w czwartej lub piątej dekadzie życia; przerost lewej komory i kardiomiopatia rozwijają się praktycznie u wszystkich pacjentów; a choroba naczyń mózgowych powoduje udar w średnim wieku 37 lat. Heterozygotyczne kobiety mają zmienną ekspresję objawów: u części są prawie bezobjawowymi nosicielkami, podczas gdy u innych rozwijają się objawy porównywalne co do nasilenia z objawami mężczyzn hemizygotycznych, szczególnie zaangażowanie serca i układu nerwowego.

Enzymatyczna terapia zastępcza (ERT) agalsydazą alfa (Replagal) lub agalsydazą beta (Fabrazyme) jest dostępna od 2001–2003 roku i znacząco spowalnia postęp choroby, szczególnie gdy zostanie rozpoczęta przed wystąpieniem nieodwracalnego włóknienia narządów. Migalastat (Galafold), doustny farmakologiczny chaperon, stanowi alternatywną terapię dla pacjentów z wariantami GLA podatnymi na leczenie, czyli około 35–50% wszystkich patogennych wariantów GLA. Pilność diagnostyki molekularnej wynika z dowodów, że korzyści z ERT są największe, gdy terapia zostaje rozpoczęta wcześnie; pacjenci, u których leczenie zostaje rozpoczęte po powstaniu istotnego włóknienia nerek lub serca, mają osłabioną odpowiedź na leczenie. Mimo to średnie opóźnienie rozpoznania wynosi 13–16 lat; większość pacjentów ma objawy przez ponad dekadę, zanim ustalona zostanie prawidłowa diagnoza.

Warianty choroby Fabry'ego o późnym początku, dotyczące serca i nerek (szczególnie p.Asn215Ser u mężczyzn), powodują izolowane zajęcie narządów bez klasycznych objawów z dzieciństwa i są często przeoczane. Warianty GLA o niepewnym znaczeniu klinicznym wymagają starannej oceny czynnościowej.

Analizowana choroba

Recesywne sprzężone z chromosomem X

Choroba Fabry'ego (FD) to postępująca, dziedziczna, wieloukładowa choroba spichrzeniowa lizosomów, charakteryzująca się określonymi objawami neurologicznymi, skórnymi, nerkowymi, sercowo-naczyniowymi, ślimakowo-przedsionkowymi oraz mózgowo-naczyniowymi.

Co zmienia diagnoza

Terapia zastępcza enzymem (agalsydaza alfa lub agalsydaza beta); migalastat (Galafold) w przypadku wariantów GLA podatnych na leczenie; leczenie bólu (karbamazepina, gabapentyna); nefroprotekcja inhibitorami ACE lub antagonistami receptora angiotensyny II (ARB); postępowanie z urządzeniami kardiologicznymi w przypadku zaburzeń rytmu

Przeanalizowane geny

Znana również jako

Alpha-galactosidase A deficiency; Anderson-Fabry disease; angiokeratoma corporis diffusum; diffuse angiokeratoma; Fabry's disease; FD

MONDO:0010526OMIM 301500Orphanet 324MedGen 8083

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Standardowe testy enzymatyczne u kobiet dają wyniki prawidłowe lub granicznie niskie z powodu skośnej inaktywacji chromosomu X, dlatego genotypowanie molekularne GLA jest niezbędne. Rzadkie warianty GLA poza standardowymi panelami gorących punktów wymagają sekwencjonowania całego genu.

Testy aktywności alfa-Gal A są zawodne u heterozygotycznych kobiet; diagnostyka molekularna jest złotym standardem

U hemizygotycznych mężczyzn aktywność enzymu alfa-galaktozydazy A w leukocytach jest wiarygodnym markerem diagnostycznym: aktywność jest silnie obniżona (<1% wartości prawidłowej w klasycznej chorobie Fabry'ego). U heterozygotycznych kobiet jednak skośna inaktywacja chromosomu X powoduje szeroki zakres aktywności enzymu, od prawie prawidłowej po silnie obniżoną, co czyni test enzymatyczny zawodnym w diagnostyce kobiet. Kobieta z patogennym wariantem GLA, u której inaktywacja chromosomu X w większości wycisza chromosom X niosący wariant, może mieć aktywność enzymu w prawidłowym zakresie referencyjnym i zostać błędnie wykluczona z rozpoznania. Genotypowanie molekularne GLA jest ostatecznym podejściem diagnostycznym u kobiet, a sekwencjonowanie całego genomu zapewnia pełną analizę sekwencji GLA dla wszystkich typów wariantów.

Podatność wariantu na migalastat decyduje o tym, czy pacjent może stosować doustną terapię, i wymaga precyzyjnej identyfikacji wariantu

Migalastat jest doustnym farmakologicznym chaperonem, który stabilizuje określone konformacje zmutowanej alfa-Gal A, umożliwiając prawidłowe fałdowanie białka i transport lizosomalny. Migalastat jest zatwierdzony wyłącznie dla wariantów GLA sklasyfikowanych jako „podatne” w bazach danych regulacyjnych, co ustala się na podstawie testów czynnościowych in vitro. Około 35–50% patogennych wariantów GLA jest podatnych. Ta klasyfikacja dotyczy konkretnego wariantu: dany wariant musi znajdować się w bazie danych dla migalastatu. Aby pacjent mógł skorzystać z terapii migalastatem zamiast dożylnej ERT, jego dokładny wariant GLA musi zostać precyzyjnie zidentyfikowany. Raport na poziomie wariantu, uzyskany z pełnego sekwencjonowania GLA, umożliwia takie ustalenie; sam test enzymatyczny bez identyfikacji wariantu – nie.

Inne conditions w kategorii metaboliczne

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test