Pliki cookie analityczne pokazują nam, jak korzystasz z serwisu, a reklamowe pliki cookie Google i Meta pozwalają mierzyć skuteczność naszych reklam. Wybierz, na które zgadzasz się, i zmień swój wybór w dowolnym momencie w sekcji Twoje wybory dotyczące prywatności.
Sekwencjonowanie całego genomu obejmuje wszystkie dziedziczne geny raka jelita grubego, zapewniając kompleksową ocenę wykraczającą poza badanie pojedynczego zespołu chorobowego. Należą do nich geny zespołu Lyncha (MLH1, MSH2, MSH6, PMS2, EPCAM), APC (FAP), MUTYH, SMAD4, BMPR1A, STK11, POLD1 i POLE.
Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.
Złośliwe nowotwory rozwijające się w okrężnicy lub odbytnicy (rak jelita grubego), często poprzedzone lub związane z występowaniem wielu polipów (polipowatość) w tych obszarach, z których część jest stanem przednowotworowym.
Rak jelita grubego (CRC) jest trzecim najczęstszym nowotworem w USA (około 153 000 nowych przypadków rocznie), a około 5–10% przypadków wiąże się z dziedzicznymi zespołami nowotworowymi. Najczęstszymi dziedzicznymi zespołami predysponującymi do CRC są zespół Lyncha (dziedziczny rak jelita grubego niepolipowaty: delecje MLH1, MSH2, MSH6, PMS2, EPCAM; ryzyko CRC w ciągu życia 50–80%), rodzinna polipowatość gruczolakowata (FAP: APC; ryzyko CRC około 100% bez kolektomii), osłabiona postać FAP oraz polipowatość związana z MUTYH (MAP: biallelicznie MUTYH; ryzyko CRC 43–100%). Rzadsze zespoły to zespół Peutza-Jeghersa (STK11), młodzieńcza polipowatość (SMAD4, BMPR1A) oraz polipowatość związana z korekcją błędów polimerazy (POLD1, POLE).
Zespół Lyncha ma szczególne znaczenie ze względu na implikacje terapeutyczne. Rak jelita grubego związany z zespołem Lyncha ma niestabilność mikrosatelitarną (MSI-high) wynikającą z defektu naprawy niedopasowań DNA, a guzy MSI-high wyraźnie reagują na inhibitory punktów kontrolnych odporności. Badanie KEYNOTE-177 wykazało, że pembrolizumab (Keytruda) stosowany w pierwszej linii podwoił przeżycie wolne od progresji w raku jelita grubego MSI-high/dMMR w porównaniu z chemioterapią. Przełomowe badanie Cercek i wsp. (2022) wykazało, że dostarlimab wywołał u 100% pacjentów z dMMR rakiem odbytnicy całkowitą odpowiedź kliniczną, co potencjalnie mogłoby wyeliminować potrzebę zabiegu operacyjnego i radioterapii. Rozpoznanie zespołu Lyncha na podstawie badania germinalnego identyfikuje pacjentów kwalifikujących się do tych metod immunoterapii.
Badanie guza w raku jelita grubego obejmuje również wyszukiwanie nabytych zmian, takich jak KRAS G12C, występujących w około 3–4% nowotworów jelita grubego i leczonych sotorasibem lub adagrasibem w skojarzeniu z przeciwciałem anty-EGFR. Zmiany te powstają w guzie i nie są dziedziczone, dlatego nie wchodzą w skład tego raportu dziedzicznego, który dotyczy wyłącznie genów germinalnych.
Poza leczeniem rozpoznanie dziedzicznego CRC zmienia profilaktykę przesiewową. Nosiciele zespołu Lyncha rozpoczynają kolonoskopię w wieku 20–25 lat, w odstępach 1–2 lat (w porównaniu z wiekiem 45 lat i odstępami 10-letnimi dla osób o przeciętnym ryzyku). Nosiciele FAP wymagają corocznej kolonoskopii od 10.–12. roku życia, a profilaktyczną kolektomię zaleca się pod koniec nastoletniości lub w dwudziestych latach życia. Nosiciele MUTYH (biallelicznie) rozpoczynają kolonoskopię w wieku 25–30 lat. Te protokoły przesiewowe, dostosowane do konkretnego genu, zapobiegają zgonom z powodu CRC dzięki wykrywaniu polipów przednowotworowych i wczesnych nowotworów, jednak nie mogą być wdrożone bez diagnostyki molekularnej identyfikującej konkretny zespół.
Dostarlimab wywołał u 100% pacjentów z dMMR rakiem odbytnicy całkowitą odpowiedź kliniczną w przełomowym badaniu z 2022 roku, co potencjalnie mogłoby całkowicie wyeliminować operację. Ten niezwykły wynik dotyczy wyłącznie guzów z niedoborem MMR, z których większość wynika z germinalnych mutacji w przebiegu zespołu Lyncha.
Gruczolakorak żołądka i polipowatość bliższej części żołądka
Autosomalne dominujące
Rzadki dziedziczny rak żołądka charakteryzujący się polipowatością bliższej części żołądka oraz zwiększonym ryzykiem wczesnego wystąpienia gruczolakoraka typu jelitowego trzonu żołądka, bez polipowatości dwunastnicy lub jelita grubego. Jest to przypadek jednostkowy (n-of-1), w którym opisano tylko jednego pacjenta lub jedną rodzinę z tym zaburzeniem.
APC-related gastric adenocarcinoma and proximal polyposis of the stomach; familial fundic gland polyposis with gastric cancer; fundic gland polyposis; GAPPS; polyposis of gastric fundus without polyposis coli; polyposis, gastric; polyposis, gastric, Dos Santos and de Magalhaes 1980
Rodzinna polipowatość gruczolakowata (postać klasyczna lub atenuowana)
Autosomalne dominujące
Setki do tysięcy gruczolaków jelita grubego z niemal pewnym ryzykiem raka jelita grubego bez leczenia; obejmuje polipowatość związaną z APC oraz polipowatość związaną z MUTYH, NTHL1 i MSH3.
Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu
Zespół Lyncha, FAP i MUTYH mają różne protokoły badań przesiewowych, progi decyzji chirurgicznych oraz odpowiedzi na leczenie. Ta strona stanowi kompleksowy punkt wyjścia do genetycznych badań dziedzicznego CRC.
Odpowiedź na immunoterapię w CRC związanym z zespołem Lyncha jest bardzo dobra, ale wymaga wiedzy, że nowotwór ma cechę MSI-high, co ujawnia badanie germinalne w kierunku zespołu Lyncha.
Pembrolizumab jako leczenie pierwszej linii w CRC MSI-high daje istotnie lepsze wyniki niż chemioterapia. Badanie germinalne w kierunku zespołu Lyncha jednocześnie identyfikuje pacjenta jako kandydata do immunoterapii ORAZ uruchamia kaskadowe badanie członków rodziny, którzy mogą mieć zespół Lyncha i skorzystać z wczesnej kolonoskopii przesiewowej, zapobiegającej całkowicie rozwojowi CRC. Bez badania germinalnego pacjent może otrzymać jedynie badanie MMR/MSI guza (jeśli zostało wykonane), tracąc możliwość poradnictwa genetycznego w zakresie nowotworów dziedzicznych i przesiewowych badań rodziny.
FAP wymaga profilaktycznej kolektomii, jednak osłabiona postać FAP i MUTYH mają różny czas leczenia chirurgicznego, a odróżnić je można wyłącznie za pomocą badania molekularnego.
Klasyczna FAP (skracające warianty APC) prowadzi do powstania setek lub tysięcy polipów do 20. roku życia i ryzyka CRC bliskiego 100% bez kolektomii; profilaktyczny zabieg wykonuje się zazwyczaj w późnych latach nastoletnich. Osłabiona FAP (określone lokalizacje wariantów APC) powoduje powstawanie mniejszej liczby polipów, z późniejszym początkiem, i może być leczona intensywnym nadzorem zamiast wczesnej kolektomii. Polipowatość związana z MUTYH dziedziczy się autosomalnie recesywnie (nie dominująco, jak FAP), ma inne ryzyko nawrotu dla członków rodziny i reaguje na chemoprewencję celekoksybem. Tylko genotypowanie molekularne pozwala odróżnić te klinicznie podobne, lecz inaczej leczone schorzenia.
Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.
Od 449 $
Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni
Pakiet Premium kosztuje dodatkowo 99 $ za zestaw w pierwszym roku.