Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Raport o chorobach · Hematologiczne

Sferocytoza dziedziczna

Sekwencjonowanie całego genomu obejmuje wszystkie pięć genów sferocytozy dziedzicznej (ANK1, SLC4A1, SPTB, EPB41 i EPB42), zapewniając diagnozę molekularną, która pozwala przewidzieć nasilenie choroby i ułatwia podjęcie decyzji o splenektomii.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Schorzenie genetyczne charakteryzujące się kulistymi czerwonymi krwinkami, które są kruche i przedwcześnie niszczone, prowadząc do niedokrwistości hemolitycznej.

Sferocytoza dziedziczna (HS) jest najczęstszą dziedziczną anemią hemolityczną w populacjach pochodzenia północnoeuropejskiego, a jej częstość wynosi około 1 na 2000–5000. HS jest wywoływana przez patogenne warianty w genach kodujących białka szkieletu błony erytrocytu: ANK1 (ankiryna-1, około 40–65% przypadków), SLC4A1 (białko pasma 3/AE1, około 15–25%), SPTB (β-spektryna, około 15–30%), EPB41 (białko 4.1) i EPB42 (białko 4.2). Niedobory tych białek strukturalnych osłabiają pionowe połączenia między dwuwarstwą lipidową a leżącym pod nią szkieletem spektryna-aktyna, co powoduje postępujące pęcherzykowanie błony, które przekształca prawidłowo dwuwklęsłą, dyskowatą krwinkę czerwoną w sferocyt.

Sferocyty są mniej podatne na odkształcenia niż prawidłowe krwinki czerwone i nie mogą przejść przez szczeliny zatok śledziony; są w niej selektywnie zatrzymywane i niszczone, co prowadzi do przewlekłej hemolizy pozanaczyniowej. Nasilenie objawów klinicznych waha się od hemolizy skompensowanej (łagodna anemia, retikulocytoza, pośrednia hiperbilirubinemia) do ciężkiej anemii wymagającej transfuzji. Powikłania obejmują przewlekłą żółtaczkę, kamienie barwnikowe w pęcherzyku żółciowym (często wymagające cholecystektomii do wczesnej dorosłości), kryzy aplastyczne wywołane zakażeniem parwowirusem B19 oraz powiększenie śledziony. HS często rozpoznaje się w dzieciństwie podczas diagnostyki niedokrwistości, żółtaczki lub przypadkowo stwierdzonego powiększenia śledziony.

Splenektomia usuwa miejsce niszczenia sferocytów i skutecznie leczy niedokrwistość hemolityczną, ale wiąże się z dożywotnim ryzykiem zakażeń wywoływanych przez bakterie otoczkowe (Streptococcus pneumoniae, Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae), dlatego wymaga szczepień przed zabiegiem, profilaktyki antybiotykowej po splenektomii oraz edukacji pacjenta na temat ciężkiego zakażenia po splenektomii (OPSI). Decyzja o splenektomii zależy w dużym stopniu od nasilenia choroby. Warianty ANK1 częściej powodują umiarkowaną lub ciężką postać HS, natomiast warianty SLC4A1 częściej wywołują postać łagodną. Genotypowanie molekularne dostarcza informacji prognostycznych, które uzupełniają ocenę nasilenia choroby na podstawie objawów klinicznych.

Zakażenie parwowirusem B19 wywołuje kryzę aplastyczną u pacjentów z HS: produkcja krwinek czerwonych ustaje na 7–10 dni, a stężenie hemoglobiny gwałtownie spada. U pacjentów z przewlekłą hemolizą, którzy zależą od wysokiej produkcji retikulocytów, jest to stan nagłego zagrożenia życia.

Analizowana choroba

Sferocytoza dziedziczna to wrodzona niedokrwistość hemolityczna o szerokim spektrum objawów klinicznych (od bezobjawowych nosicieli po ciężką hemolizę), charakteryzująca się niedokrwistością, zmiennym żółtaczkowym zabarwieniem skóry i błon śluzowych, powiększeniem śledziony oraz kamicą żółciową.

Co zmienia diagnoza

Suplementacja kwasem foliowym; splenektomia w przypadku umiarkowanie ciężkiej i ciężkiej choroby (częściowa lub całkowita); szczepienie przed splenektomią; cholecystektomia w przypadku kamieni żółciowych; wspomagające przetaczanie krwi podczas kryzów aplastycznych; monitorowanie zakażenia parwowirusem B19

Przeanalizowane geny

Znana również jako

congenital spherocytic hemolytic anaemia; congenital spherocytosis; Minkowski-Chauffard disease; spherocytic anaemia

Obejmuje 5 powiązanych podtypów ↓
  • hereditary spherocytosis type 1
  • hereditary spherocytosis type 2
  • hereditary spherocytosis type 3
  • hereditary spherocytosis type 4
  • hereditary spherocytosis type 5
MONDO:0019350Orphanet 822MedGen 52450

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Test kruchości osmotycznej pozwala rozpoznać HS, ale nie wskazuje, który gen jest zmieniony. Konkretny gen pozwala przewidzieć przebieg choroby i informuje, czy będzie potrzebna splenektomia, co ma kluczowe znaczenie dla poradnictwa chirurgicznego w dzieciństwie.

Warianty ANK1 przewidują cięższy przebieg choroby: znajomość genu ułatwia ustalenie harmonogramu decyzji o splenektomii

Patogenne warianty ANK1 są częściej związane z umiarkowanie ciężką do ciężkiej HS niż warianty SLC4A1 czy SPTB. U dziecka z nowo rozpoznaną HS, u którego występuje wyrównana hemoliza, wiedza o tym, czy przyczynowy wariant znajduje się w ANK1 czy SLC4A1, dostarcza informacji prognostycznych: choroba związana z ANK1 częściej wymaga splenektomii do okresu dojrzewania, natomiast choroba związana z SLC4A1 może pozostać możliwa do kontrolowania za pomocą samej suplementacji kwasem foliowym i obserwacji. Ta korelacja genotypu z ciężkością choroby uzupełnia monitorowanie kliniczne i pomaga rodzinom w planowaniu.

HS może być mylona z autoimmunologiczną niedokrwistością hemolityczną: diagnoza molekularna zapobiega niewłaściwemu leczeniu immunosupresyjnemu

Sferocytoza dziedziczna i ciepła autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna (AIHA) mają zarówno sferocyty w rozmazie krwi obwodowej, podwyższoną bilirubinę pośrednią, jak i retikulocytozę. Leczenie jest jednak zupełnie inne: w HS przy ciężkiej chorobie wymagana jest splenektomia, natomiast w AIHA stosuje się kortykosteroidy i immunosupresję. Test bezpośredni antyglobulinowy (DAT, test Coombsa) zwykle je rozróżnia, ale jego wynik może być niejednoznaczny. Molekularne potwierdzenie wariantu wywołującego HS w ANK1, SLC4A1 lub SPTB jednoznacznie ustala rozpoznanie dziedzicznej choroby błony komórkowej, wykluczając hemolizę autoimmunologiczną z diagnostyki różnicowej i zapobiegając niewłaściwemu leczeniu immunosupresyjnemu.

Inne conditions w kategorii hematologiczne

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test