Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Gen

BGN

biglycan

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
Xq28
Współrzędne
Chromosom X: 153 494 980–153 509 546 (GRCh38)
Eksony
8 eksonów na odcinku 14,6 kb
Białko
368 aminokwasów
Dziedziczenie
Recesywne sprzężone z chromosomem X
Znany również jako
DSPG1, SLRR1A
Transkrypt MANE Select
ENST00000331595.9NM_001711.6
Typ locus
gene with protein product
  • Bardzo wysoka
  • Pewna
  • Niska
  • Bardzo niska

Genom referencyjnyGRCh38

Pozycje na stronach genów i wariantów zależą od tego wyboru, w tej przeglądarce.

Wyselekcjonowany raport dotyczący tego genu

  • Zespoły podobne do zespołu Marfana

    • Zespół Meestera-LoeysaRecesywne sprzężone z chromosomem X

      Tętniak i rozwarstwienie aorty związane z genem BGN, z cechami stawowymi i szkieletowymi, występujące głównie u mężczyzn.

      • ClinGen ocenia związek jako: silne
      • 3 podmiotów GenCC ocenia go jako definitywny lub silny

Dziedziczenie

Recesywne sprzężone z chromosomem X
Zmiana dotyczy chromosomu X, więc jedna kopia wpływa na mężczyzn, którzy mają jeden chromosom X, podczas gdy kobiety z jedną kopią są zwykle nosicielkami. Matka będąca nosicielką przekazuje ją każdemu dziecku z szansą jeden do dwóch.

Budowa genu BGN

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
  • Odcinki, z którymi krótkie odczyty mają trudność
Chromosom X, z nawiasem wskazującym położenie BGN. BGN i 30 genów w pobliżu na chromosomie X, od 153 002 263 do 154 002 262.Chromosom XXq28p22.33p22.32p22.31p22.2p22.13p22.12p22.11p21.3p21.2p21.1p11.4p11.3p11.23p11.22p11.21p11.1q11.1q11.2q12q13.1q13.2q13.3q21.1q21.2q21.31q21.32q21.33q22.1q22.2q22.3q23q24q25q26.1q26.2q26.3q27.1q27.2q27.3q28153,2 Mb153,4 Mb153,6 Mb153,8 Mb154 MbPNMA3: 153 056 409–153 060 467, nić dodatniejPNMA3PNMA6A: 153 072 454–153 075 019, nić dodatniejPNMA6AMAGEA1: 153 179 284–153 183 880, nić dodatniejMAGEA1PWWP4: 153 266 152–153 279 145, nić dodatniejPWWP4PNMA6F: 153 317 680–153 321 774, nić ujemnejPNMA6FZNF275: 153 334 122–153 360 110, nić dodatniejZNF275PNMA6E: 153 395 639–153 401 392, nić ujemnejPNMA6EZFP92: 153 411 434–153 426 481, nić dodatniejZFP92TREX2: 153 444 473–153 470 592, nić ujemnejTREX2HAUS7: 153 447 655–153 495 529, nić ujemnejHAUS7BGN: 153 494 980–153 509 546, nić dodatniejBGNATP2B3: 153 517 620–153 582 939, nić dodatniejATP2B3CCNQ: 153 587 925–153 600 045, nić ujemnejCCNQDUSP9: 153 642 397–153 651 326, nić dodatniejDUSP9PNCK: 153 669 730–153 689 033, nić ujemnejPNCKSLC6A8: 153 687 914–153 696 591, nić dodatniejSLC6A8BCAP31: 153 698 006–153 725 957, nić ujemnejBCAP31ABCD1: 153 724 495–153 744 755, nić dodatniejABCD1PLXNB3: 153 764 179–153 779 346, nić dodatniejPLXNB3SRPK3: 153 781 001–153 785 768, nić dodatniejSRPK3IDH3G: 153 785 735–153 794 535, nić ujemnejIDH3GSSR4: 153 793 516–153 798 510, nić dodatniejSSR4PDZD4: 153 802 161–153 830 935, nić ujemnejL1CAM: 153 861 511–153 886 204, nić ujemnejL1CAM: 153 872 221–153 909 223, nić ujemnejAVPR2: 153 902 531–153 907 169, nić dodatniejAVPR2ARHGAP4: 153 907 367–153 934 999, nić ujemnejARHGAP4NAA10: 153 928 799–153 935 083, nić ujemnejNAA10RENBP: 153 935 269–153 944 688, nić ujemnejHCFC1: 153 946 434–153 972 427, nić ujemnejHCFC1TMEM187: 153 972 290–153 983 194, nić dodatniejSchemat BGN: 8 eksonów na nici dodatniej chromosomu XEkson 2: 6 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 4: 2 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 5: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 1: 153 494 980–153 495 113, 134 zasadEkson 2: 153 504 621–153 504 869, 249 zasadEkson 3: 153 505 238–153 505 350, 113 zasadEkson 4: 153 505 863–153 506 076, 214 zasadEkson 5: 153 506 529–153 506 639, 111 zasadEkson 6: 153 506 830–153 506 923, 94 zasadEkson 7: 153 507 047–153 507 185, 139 zasadEkson 8: 153 508 248–153 509 546, 1299 zasad123456785′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 2,4 kb z 14,6 kb genu; 1107 z tych zasad kodują białko.

Jak test genomu odczytuje BGN

12

pozycje w BGN, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, który krótkie odczyty trudno odczytać.

Pełne sekwencjonowanie genomu obejmuje wszystkie 14,6 kb genu BGN, łącznie z intronami, a nie tylko 2,4 kb eksonów.

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • GenCC i ClinGen, wydanie 2026-10-16: z jakimi schorzeniami gen jest powiązany i jak silne jest to powiązanie.
  • Lista ACMG dotycząca wtórnych wyników, SF v3.2.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen BGN: biglycan. Pobrano 16 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/bgn

Vancouver

Dante Labs. Gen BGN: biglycan [Internet]. [cytowano 16 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/bgn

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test