Przejdź do treści
W tym tygodniu Halloween: -10% na sekwencjonowanie genomu

Raport o chorobach · Choroby układu krążenia

Zespół Loeysa-Dietza

Sekwencjonowanie całego genomu pozwala jednocześnie ocenić geny TGFBR1, TGFBR2, SMAD3, TGFB2 i TGFB3, dzięki czemu można odróżnić zespół Loeysa-Dietz od zespołu Marfana i naczyniowej postaci zespołu Ehlersa-Danlosa. To rozróżnienie bezpośrednio decyduje o tym, kiedy wykonać operację aorty.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony w pakietach Premium i Premium + AI

Pakiet Premium kosztuje dodatkowo 99 $ za zestaw w pierwszym roku.

Zamów z pakietem Premium

Informacje o: condition

Genetyczna choroba tkanki łącznej charakteryzująca się krętością tętnic, tętniakami i rozwarstwieniami, zwłaszcza aorty, a także nieprawidłowościami szkieletu, cechami twarzoczaszki i zmianami skórnymi.

Zespół Loeysa-Dietz (LDS, Loeys-Dietz syndrome) to autosomalnie dominująca choroba tkanki łącznej, spowodowana patogennymi wariantami genów kodujących składniki szlaku sygnałowego transformującego czynnika wzrostu beta (TGF-β). LDS jest heterogenny genetycznie, a wyróżnia się pięć znanych podtypów: LDS typu 1 (TGFBR1), typu 2 (TGFBR2), typu 3 (SMAD3), typu 4 (TGFB2) i typu 5 (TGFB3). Zespół ten po raz pierwszy opisano w 2005 roku. Charakteryzuje go triada cech: kręte tętnice i rozległe tworzenie się tętniaków, hiperteloryzm (szeroko rozstawione oczy) oraz dwudzielne lub szerokie języczek podniebienny albo rozszczep podniebienia. Najważniejszą przyczyną zachorowalności i śmiertelności są objawy sercowo-naczyniowe.

Kluczowe rozróżnienie kliniczne między zespołem Loeysa-Dietz a schorzeniami o podobnym fenotypie (zwłaszcza zespołem Marfana i naczyniową postacią zespołu Ehlersa-Danlosa) dotyczy agresywności choroby aorty. Pacjenci z LDS doświadczają rozwarstwienia aorty przy znacznie mniejszych średnicach nasady aorty niż pacjenci z zespołem Marfana. W zespole Marfana profilaktyczną wymianę nasady aorty zaleca się zazwyczaj przy średnicy 5,0 cm, natomiast wytyczne dla LDS zalecają interwencję chirurgiczną przy średnicy nasady aorty 4,0–4,2 cm w LDS typu 1 i 2. Ponadto LDS powoduje tętniaki w obrębie całego drzewa tętniczego, a nie tylko w nasadzie aorty, co wymaga obrazowego monitorowania naczyń całego ciała, które nie jest standardem w leczeniu zespołu Marfana.

Rozróżnienie LDS od zespołu Marfana wymaga potwierdzenia molekularnego, ponieważ fenotypy znacznie się pokrywają: oba mogą przebiegać z tętniakiem nasady aorty, cechami szkieletowymi (deformacja klatki piersiowej, skolioza, nadmierna ruchomość stawów) oraz poszerzeniem worka oponowego. Gdyby pacjenta z LDS błędnie zaklasyfikowano jako chorego na zespół Marfana, próg interwencji chirurgicznej ustalono by o 1 cm powyżej jego rzeczywistej bezpiecznej granicy, a ta różnica może decydować o tym, czy wykona się profilaktyczną naprawę, czy dojdzie do nagłego rozwarstwienia wymagającego pilnej operacji. Badanie genetyczne nie jest zatem dodatkiem do rozpoznania klinicznego w tej grupie pacjentów; to ono jest głównym czynnikiem określającym czas operacji i strategię monitorowania.

Zdefiniowano pięć podtypów LDS, zależnie od genu przyczynowego. Warianty w TGFBR1 i TGFBR2 wywołują najbardziej agresywny fenotyp naczyniowy, natomiast warianty w SMAD3, TGFB2 i TGFB3 zwykle przebiegają łagodniej, z późniejszym początkiem, ale wymagają równie dokładnego monitorowania naczyń.

3 analizowanych chorób

Zespół Loeysa-Dietza

Autosomalne dominujące

Zespół Loeysa-Dietz to rzadka genetyczna choroba tkanki łącznej, charakteryzująca się szerokim spektrum objawów twarzoczaszkowych, naczyniowych i szkieletowych. Opisano pięć podtypów genetycznych, które tworzą ciągłość obrazu klinicznego.

Przeanalizowane geny

Znana również jako

aortic aneurysm syndrome due to TGF-beta receptors anomalies; aortic aneurysm syndrome, Loeys-Dietz type

Obejmuje 6 powiązanych podtypów ↓
  • aneurysm-osteoarthritis syndrome
  • Loeys-Dietz syndrome 1
  • Loeys-Dietz syndrome 2
  • Loeys-Dietz syndrome 4
  • Loeys-Dietz syndrome 6
  • Rienhoff syndrome
MONDO:0018954Orphanet 60030MedGen 395827

Angiodysplazja

Nabyte zwyrodnieniowe poszerzenie lub rozszerzenie (ektazja) prawidłowych naczyń krwionośnych, często związane z wiekiem. Są to odizolowane, kręte naczynia o cienkich ścianach, będące źródłem krwawień. Najczęściej występują w naczyniowych włośniczkach błony śluzowej przewodu pokarmowego, prowadząc do krwotoku z przewodu pokarmowego i niedokrwistości.

Znana również jako

angiodysplasia of stomach and duodenum with haemorrhage; angiodysplasia of stomach and duodenum with hemorrhage

Obejmuje 2 powiązanych podtypów ↓
  • angiodysplasia of intestine
  • angiodysplasia of stomach
MONDO:0002322MedGen 88403

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Panele Marfana badają FBN1. Panele LDS dodają TGFBR1/2. Żadne z tych podejść nie obejmuje wszystkich pięciu genów LDS, pełnego zakresu diagnostyki różnicowej chorób tkanki łącznej ani wariantów intronowych, które wyjaśniają rodzinną chorobę aorty o ujemnym wyniku genotypowym.

Diagnostyka różnicowa między LDS, zespołem Marfana a naczyniową postacią EDS determinuje postępowanie chirurgiczne, a nie tylko samo rozpoznanie

Tętniak nasady aorty u młodego pacjenta z cechami tkanki łącznej uruchamia diagnostykę różnicową, która obejmuje zespół Marfana (FBN1), zespół Loeysa-Dietz (TGFBR1/TGFBR2/SMAD3/TGFB2/TGFB3), naczyniową postać zespołu Ehlersa-Danlosa (COL3A1), rodzinny tętniak aorty piersiowej (ACTA2, MYH11) i inne schorzenia. Każde z tych rozpoznań wiąże się z innym progiem chirurgicznym, innym protokołem monitorowania oraz innymi zaleceniami dotyczącymi ograniczenia aktywności fizycznej i postępowania w ciąży. Kolejne testy pojedynczych genów lub ograniczonych paneli wprowadzają opóźnienia: każdy miesiąc między podejrzeniem klinicznym a potwierdzeniem molekularnym to miesiąc, w którym nasada aorty może się poszerzać ponad nierozpoznany, rzeczywisty próg bezpieczeństwa. Sekwencjonowanie całego genomu obejmuje wszystkie te geny jednocześnie, w jednym badaniu.

Nowe (de novo) warianty LDS są częste: negatywny wywiad rodzinny nie wyklucza rozpoznania

Około 25–30% przypadków LDS wynika z wariantów de novo, bez obciążenia rodzinnego chorobami aorty ani zaburzeniami tkanki łącznej. Oznacza to, że pierwszym objawem LDS w rodzinie może być ostre rozwarstwienie aorty u młodego pacjenta, u którego wcześniejsza ocena wykazała „brak obciążeń rodzinnych”, a ocena oparta wyłącznie na obrazie klinicznym mogła nie skłonić do wykonania badania genetycznego. Posiadanie pełnego wyniku sekwencjonowania genomu (obejmującego geny szlaku TGF-β) w dokumentacji medycznej przed ostrym zdarzeniem naczyniowym dostarcza informacji potrzebnych do szybkiego podejmowania decyzji klinicznych, jeśli dojdzie do niekorzystnego zdarzenia naczyniowego.

Inne conditions w kategorii choroby układu krążenia

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Pakiet Premium kosztuje dodatkowo 99 $ za zestaw w pierwszym roku.

Zamów z pakietem Premium