Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Raport o chorobach · Choroby układu krążenia

Dziedziczna krwotoczna telangiektazja (HHT)

Sekwencjonowanie całego genomu wykrywa warianty w genach ENG, ACVRL1 i SMAD4, pozwala odróżnić typy HHT o różnym wzorze malformacji tętniczo-żylnych (AVM) i potwierdza rozpoznanie, które uruchamia badania przesiewowe w kierunku płucnych AVM, zapobiegające udarom.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Zaburzenie angiogenezy prowadzące do poszerzeń tętniczo-żylnych: krwotocznych telangiektazji skórno-śluzówkowych oraz przecieków trzewnych.

Dziedziczna krwotoczna telangiektazja (HHT), znana również jako zespół Oslera-Webera-Rendu, jest autosomalnie dominującą chorobą naczyń krwionośnych, wywoływaną patogennymi wariantami w genach kodujących białka szlaku sygnałowego BMP/TGF-β, prowadzącymi do nieprawidłowego rozwoju naczyń krwionośnych i powstawania malformacji tętniczo-żylnych (AVM). AVM to bezpośrednie połączenia tętniczo-żylne pozbawione prawidłowego łożyska włośniczkowego; mogą krwawić, prowadzić do niewydolności serca o wysokim rzucie oraz pozwalać, by krew żylna omijała filtrację w płucach. HHT dotyczy w przybliżeniu 1 na 5000–8000 osób na świecie. Klasyczna triada objawów klinicznych (nawracające krwawienia z nosa [krwotoki z nosa], telangiektazje skórno-śluzówkowe oraz AVM w narządach wewnętrznych) często umożliwia rozpoznanie kliniczne, jednak AVM w płucach i mózgu mogą nie dawać objawów aż do wystąpienia katastrofalnego zdarzenia.

HHT jest genetycznie heterogenna. Typ 1 (ENG: endoglina, chromosom 9q34.11) i typ 2 (ACVRL1: kinaza podobna do receptora aktywiny 1, chromosom 12q13.13) odpowiadają każdy za około 40–45% cząsteczkowo potwierdzonych przypadków HHT. Patogenne warianty SMAD4 stanowią około 2% i powodują połączony zespół polipowatości młodzieńczej i HHT. Rzadsze warianty w genach RASA1 i EPHB4 powodują pokrewny zespół. Warianty ENG wiążą się z wyższą częstością płucnych AVM (występujących u około 60–80% pacjentów z HHT1) w porównaniu z ACVRL1 (30–40% pacjentów z HHT2). Warianty ACVRL1 wiążą się z wyższą częstością wątrobowych AVM oraz nadciśnienia płucnego.

Płucne AVM są najbardziej bezpośrednio niebezpieczną manifestacją HHT. Przeciek prawo-lewy umożliwia paradoksalną zatorowość: zakrzepy żylne, bakterie lub pęcherzyki powietrza, które normalnie zostałyby zatrzymane przez łożysko włośniczkowe płuc, przedostają się bezpośrednio do krążenia układowego, powodując udar niedokrwienny, ropień mózgu lub zatorowość układową. Ryzyko jest proporcjonalne do wielkości płucnych AVM; malformacje z tętnicami zasilającymi ≥3 mm są leczone profilaktycznie embolizacją. Szacuje się, że u 30–40% pacjentów z HHT i płucnymi AVM pierwszym zdarzeniem neurologicznym jest udar lub przemijający atak niedokrwienny, zanim ustalone zostanie rozpoznanie. Badania przesiewowe w kierunku płucnych AVM, wykonywane przezklatkową echokardiografią kontrastową lub tomografią komputerową klatki piersiowej, połączone z embolizacją zmian nadających się do tego leczenia, ratują życie, jeśli zostaną rozpoczęte w momencie rozpoznania.

Warianty SMAD4 powodują połączony fenotyp polipowatości młodzieńczej i HHT. Pacjenci ci wymagają oprócz standardowego postępowania w HHT także nadzoru w kierunku polipowatości przewodu pokarmowego, co jest potrzebą kliniczną rozpoznawaną dopiero wtedy, gdy zidentyfikowany zostanie konkretny genotyp SMAD4.

8 analizowanych chorób

Telangiektazja

Miejscowe poszerzenie małych naczyń, prowadzące do czerwonego zabarwienia skóry lub błon śluzowych.

Przeanalizowane geny

Znana również jako

telangiectasia

Uwzględniono również konkretne postacie choroby

  • Dziedziczna krwotoczna telangiektazja

    Autosomalne dominujące

    Zaburzenie angiogenezy prowadzące do poszerzeń tętniczo-żylnych: krwotocznych telangiektazji skórno-śluzówkowych oraz przecieków trzewnych.

    ACVRL1, ENG, GDF2

  • Telangiektazja dziedziczna krwotoczna, typ 5

    Autosomalne dominujące

    Każda dziedziczna krwotoczna telangiektazja, w której przyczyną choroby jest mutacja w genie GDF2.

    GDF2

  • Dziedziczna krwotoczna telangiektazja, typ 4

    Autosomalne dominujące

  • Telangiektazja dziedziczna krwotoczna, typ 2

    Autosomalne dominujące

    Każda dziedziczna krwotoczna telangiektazja, w której przyczyną choroby jest mutacja w genie ACVRL1.

    ACVRL1

  • Dziedziczna krwotoczna telangiektazja, typ 3

  • Telangiektazja dziedziczna krwotoczna, typ 1

    Autosomalne dominujące

    ENG, GDF2

Obejmuje 6 powiązanych podtypów ↓
  • hereditary hemorrhagic telangiectasia
  • hereditary hemorrhagic telangiectasia type 3
  • hereditary hemorrhagic telangiectasia type 4
  • telangiectasia, hereditary hemorrhagic, type 1
  • telangiectasia, hereditary hemorrhagic, type 2
  • telangiectasia, hereditary hemorrhagic, type 5
MONDO:0001576MedGen 21088

Zespół polipowatości młodzieńczej/dziedzicznego krwawiącego rozstrzeni naczyniowej

Autosomalne dominujące

Schorzenie wywołane zmianami w genie SMAD4, łączące polipy przewodu pokarmowego z nieprawidłowościami naczyń krwionośnych charakterystycznymi dla dziedzicznego krwawiącego rozstrzeni naczyniowej (choroby Rendu-Oslera-Webera).

Co zmienia diagnoza

Świadomość tego schorzenia pozwala na badania przesiewowe w kierunku malformacji naczyniowych w płucach i mózgu oraz na regularną kontrolę jelit i żołądka.

Przeanalizowane geny

Znana również jako

JPHT; polyposis, generalised juvenile, with pulmonary arteriovenous malformation; SMAD4-related juvenile polyposis/hemorrhagic telangiectasia syndrome

MONDO:0008278OMIM 175050MedGen 331400

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

ENG i ACVRL1 mają odrębne profile kliniczne oraz różne rozmieszczenie zmian AVM. SMAD4 powoduje połączony zespół wymagający nadzoru przewodu pokarmowego. Sekwencjonowanie całego genomu identyfikuje jednocześnie wszystkie trzy geny i wykrywa patogenne duże delecje, które standardowe panele sekwencjonowania pomijają.

Typ HHT determinuje, gdzie tworzą się AVM, i na czym musi koncentrować się nadzór

HHT typu 1 (ENG) wiąże się z wyższą częstością płucnych AVM i wymaga bardziej intensywnych badań przesiewowych, zarówno echokardiografią kontrastową, jak i tomografią komputerową klatki piersiowej. HHT typu 2 (ACVRL1) wiąże się z wyższą częstością wątrobowych AVM i zajęcia wątroby, a u części pacjentów rozwija się niewydolność serca o wysokim rzucie oraz nadciśnienie płucne wynikające z przecieku wątrobowego. To rozróżnienie kliniczne określa intensywność nadzoru poszczególnych narządów i wpływa na decyzje terapeutyczne; bewacyzumab wykazał szczególną skuteczność w zajęciu wątroby w HHT2. Znajomość zmutowanego genu na podstawie pełnego rozpoznania molekularnego, a nie wyłącznie na podstawie kryteriów klinicznych, umożliwia od początku nadzór dostosowany do genotypu.

Duże delecje w genach ENG i ACVRL1 odpowiadają za 10–20% przypadków HHT i są pomijane przez standardowe panele sekwencjonowania

Zarówno w ENG, jak i w ACVRL1 opisano duże delecje genomowe w około 10–20% rodzin z cząsteczkowo potwierdzoną HHT. Standardowe sekwencjonowanie panelowe bez analizy wariantów liczby kopii pominie te przegrupowania i da wynik fałszywie ujemny w rodzinach, w których przyczynową zmianą jest delecja. Fałszywie ujemny wynik molekularny HHT u rodziny, w której rozpoznanie kliniczne HHT jest silne (wielu członków rodziny z krwotokami z nosa, telangiektazje skórno-śluzówkowe oraz historia płucnych AVM), może opóźnić lub uniemożliwić kaskadowe badanie genetyczne krewnych zagrożonych chorobą, którzy wówczas nie otrzymują badań przesiewowych w kierunku płucnych AVM i pozostają w grupie ryzyka udaru. Sekwencjonowanie całego genomu zapewnia zarówno wykrywanie zmian punktowych, jak i analizę wariantów liczby kopii w jednym badaniu.

Inne conditions w kategorii choroby układu krążenia

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test