Ga naar de inhoud
Bespaar 10% met Halloween op uw volledige genoomanalyse

Aandoeningenrapport · Cardiovasculair

Long-QT-syndroom

Met het volledige genoomsequencing worden de specifieke ionkanaalmutaties vastgesteld die het Long QT-syndroom veroorzaken, wat genotypegestuurde behandeling en gerichte screening van asymptomatische familieleden mogelijk maakt.

Een aandoeningenrapport zoekt naar zeldzame varianten waarvan bekend is dat ze de aandoeningen veroorzaken die het omvat.

Inbegrepen bij Premium en Premium + AI

Premium kost $ 99 extra per testpakket voor het eerste jaar.

Bestel met Premium

Over deze condition

Een hartritmestoornis waarbij de hartspier langer dan normaal nodig heeft om zich tussen de slagen te herstellen, zichtbaar als een verlengd QT-interval op het ecg. Het kan flauwvallen, epileptische aanvallen of een plotselinge hartstilstand veroorzaken, vaak uitgelokt door inspanning, emoties of bepaalde medicijnen.

Het Long QT-syndroom (LQTS) is een cardiale channelopathie die wordt gekenmerkt door vertraagde ventriculaire repolarisatie, zichtbaar op het ECG als een verlengd QTc-interval (>470 ms bij mannen, >480 ms bij vrouwen). Deze elektrische afwijking vormt een substraat voor torsades de pointes, een levensbedreigend ritmestoornis die syncope en plotselinge hartdood kan veroorzaken. LQTS treft ongeveer 1 op de 2.000 tot 2.500 mensen en is naar schatting verantwoordelijk voor 3 tot 10% van de plotselinge hartdood bij kinderen en jongvolwassenen. Er zijn ten minste 17 genetische subtypen, maar drie daarvan zijn goed voor ongeveer 75% van de gevallen: LQT1 (KCNQ1, ~35%), LQT2 (KCNH2, ~30%) en LQT3 (SCN5A, ~10%). De overerving is overwegend autosomaal dominant; de zeldzame autosomaal recessieve vorm (syndroom van Jervell en Lange-Nielsen) combineert LQTS met aangeboren sensorineurale doofheid.

De drie belangrijkste genen coderen voor cardiale ionkanalen met verschillende functies. KCNQ1 en KCNH2 coderen voor kaliumkanalen (IKs en IKr) die het ventrikel repolariseren; pathogene varianten verminderen de kaliumstroom, waardoor de repolarisatie vertraagt. SCN5A codeert voor het cardiale natriumkanaal; mutaties in LQTS leiden tot varianten met gain-of-function die een aanhoudende inwaartse natriumstroom tijdens de repolarisatie toestaan, wat eveneens het QT-interval verlengt. De genotype-fenotypecorrelatie is klinisch belangrijk: aritmieën bij LQT1 en LQT2 worden doorgaans uitgelokt door lichamelijke inspanning of emotionele stress; aritmieën bij LQT3 treden vaak in rust of tijdens de slaap op. Ongeveer 25% van de klinisch gediagnosticeerde LQTS-patiënten krijgt via standaard genetisch onderzoek geen moleculaire diagnose.

Het identificeren van een pathogene LQTS-variant verandert de behandeling van symptomatische zorg naar preventie binnen de familie. Genetische bevestiging maakt cascadetesting van familieleden mogelijk, waarbij asymptomatische mutatiedragers worden opgespoord die een normaal ECG in rust kunnen hebben (tot 36% van de KCNQ1-dragers vertoont een normale QTc). Bètablokkers vormen de eerstelijnsbehandeling en blijken het risico op plotselinge dood met ongeveer 60% te verlagen; implanteerbare cardioverter-defibrillatoren (ICD's) worden geïndiceerd voor wie ondanks medicatie klachten blijft houden. Genspecifieke triggers vormen de basis voor leefstijladvies: LQT1-dragers vermijden zware inspanning; LQT2-dragers vermijden geluidsprikkels; LQT3-dragers krijgen monitoring tijdens de nacht. Genetische informatie biedt ook mogelijkheden voor reproductieve counseling en prenatale testopties.

LQT1, LQT2 en LQT3 hebben verschillende mechanistische oorzaken (verlies van kaliumkanaalfunctie versus winst van natriumkanaalfunctie), genspecifieke triggers (inspanning/stress versus slaap/rust) en verschillende reacties op bètablokkade; genotypering verandert de behandelstrategie fundamenteel.

De aandoening die we analyseren

Een stoornis in de hartrepolarisatie, gekenmerkt door een verlengd QT-interval en een risico op gevaarlijke ventriculaire ritmestoornissen zoals torsades de pointes.

Wat een diagnose verandert

Bètablokkers, plaatsing van een ICD, beperking van lichamelijke activiteit, erfelijkheidsadvies

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

ventricular arrhythmia associated with long QT syndrome

Bevat 26 gerelateerde subtypen ↓
  • Andersen-Tawil syndrome
  • cardiac arrhythmia, ankyrin-B-related
  • familial long QT syndrome
  • Jervell and Lange-Nielsen syndrome
  • Jervell and Lange-Nielsen syndrome 1
  • Jervell and Lange-Nielsen syndrome 2
  • long QT syndrome 1
  • long QT syndrome 10
  • long QT syndrome 11
  • long QT syndrome 12
  • long QT syndrome 13
  • long QT syndrome 14
  • long QT syndrome 15
  • long QT syndrome 16
  • long QT syndrome 2
  • long QT syndrome 3
  • long QT syndrome 4
  • long QT syndrome 5
  • long QT syndrome 6
  • long QT syndrome 8
  • long QT syndrome 9
  • Timothy syndrome
  • Timothy syndrome type 1
  • Timothy syndrome type 2
  • Timothy syndrome, atypical type
  • Timothy syndrome, classic type
MONDO:0002442MedGen 44193

Waarom volledige genoomsequencing

Standaard LQTS-panels dekken de belangrijkste genen, maar laten 25% van de patiënten genetisch ongediagnosticeerd. Ze kunnen ook niet alle structurele varianten detecteren.

Bij een kwart van de patiënten met een klinische LQTS-diagnose is het panel negatief

Gerichte LQTS-panels omvatten doorgaans KCNQ1, KCNH2, SCN5A en 10 tot 14 aanvullende genen. Toch krijgt ongeveer 25% van de patiënten die voldoen aan de klinische criteria voor LQTS geen moleculaire diagnose. Deleties of duplicaties van exonniveau of van hele genen in KCNH2 of KCNQ1, die bij ongeveer 3% van de LQTS-patiënten voorkomen, worden afhankelijk van de sequencingmethode mogelijk niet opgespoord. Bovendien testen panels alleen bekende aan LQTS gerelateerde genen; de "ontbrekende erfelijkheid" kan varianten in nieuwe genen, niet-coderende regulerende varianten die de expressie van ionkanalen beïnvloeden, of structurele varianten betreffen die standaardpanels niet kunnen onderzoeken. Tot 36% van de dragers van KCNQ1-gerelateerd LQTS heeft een normale QTc in rust, wat betekent dat ECG-screening alleen ook dragers mist.

Een bevinding maakt genotypespecifieke preventie en familiescreening mogelijk

Wanneer een pathogene LQTS-variant wordt vastgesteld, wordt het klinisch beleid op het genotype afgestemd. Bètablokkers (die het risico op plotselinge dood met ~60% verlagen) worden ingesteld, ook bij asymptomatische familieleden. Genspecifiek advies geldt: LQT1-dragers vermijden zware inspanning (het hoogste aritmierisico tijdens inspanning), LQT2-dragers vermijden auditieve triggers (hard geluid kan syncope uitlokken), LQT3-dragers krijgen geoptimaliseerde monitoring tijdens de nacht. Plaatsing van een ICD wordt bepaald door het genotype en de familiegeschiedenis. Cascadetesting brengt asymptomatische familieleden aan het licht, vaak doordat zij een normale QTc op het ECG hebben, waardoor preventieve behandeling mogelijk is voordat er klachten optreden. Voor jonge sporters uit families met LQTS zijn genetisch onderzoek en een ECG-screening vóór deelname aan sport levensreddende interventies.

Andere conditions in de categorie cardiovasculair

Alle voorwaarden →

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Eén kit, bij u thuisbezorgd. Uw volledige genoom gesequencet volgens de klinische standaard die wordt gebruikt voor diagnostische beslissingen. Binnen 6–8 weken ontvangt u in uw Genome Manager rapporten die geschikt zijn voor gebruik door uw arts — permanent beschikbaar en bijgewerkt naarmate de wetenschap vordert.

Vanaf $ 449

Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Premium kost $ 99 extra per testpakket voor het eerste jaar.

Bestel met Premium