Ga naar de inhoud
Bespaar 10% met Halloween op uw volledige genoomanalyse

Aandoeningenrapport · Urologisch

Polycystische nieraandoening

Wholegenoomsequencing brengt het volledige PKD1-gen in kaart (inclusief een nauwkeurige positionering ten opzichte van de 6 pseudogenen die standaardsequencing verstoren) en PKD2. Zo verkrijgt u het genotype dat het verloop naar terminale nierinsufficiëntie en de respons op behandeling voorspelt.

Een aandoeningenrapport zoekt naar zeldzame varianten waarvan bekend is dat ze de aandoeningen veroorzaken die het omvat.

Inbegrepen bij elk testpakket

Vanaf $ 449Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen

Over deze condition

Een erfelijke aandoening die wordt gekenmerkt door de groei van talrijke cysten in de nieren, waardoor hun werking na verloop van tijd wordt aangetast.

Autosomaal dominante polycystische nierziekte (ADPKD) is de meest voorkomende erfelijke nierziekte en een van de meest voorkomende levensbedreigende erfelijke aandoeningen. Ze komt voor bij ongeveer 1 op de 400 tot 1.000 mensen, naar schatting 12,5 miljoen mensen wereldwijd. ADPKD wordt veroorzaakt door pathogene varianten in PKD1 (ongeveer 78% van de gevallen, chromosoom 16p13.3) of PKD2 (ongeveer 15%, chromosoom 4q22.1), die respectievelijk polycystine-1 en polycystine-2 coderen. Deze eiwitten vormen een voor calcium doorlaatbaar kanaalcomplex dat stromingen van vocht waarneemt in het primaire cilium van de epitheelcellen van de nier. Progressieve ontwikkeling van cysten in beide nieren leidt tot een sterke vergroting van de nieren en uiteindelijk tot terminale nierinsufficiëntie.

ADPKD veroorzaakt over decennia een geleidelijke groei van cysten in beide nieren, wat leidt tot zijdelingse pijn, bloed in de urine, hypertensie, urineweginfecties en nierstenen. Levercysten ontwikkelen zich bij ongeveer 80% van de patiënten en geven meestal geen klachten, maar kunnen bij sommige vrouwen leiden tot een sterk vergrote lever. Intracraniële aneurysma's komen voor bij ongeveer 8% van de ADPKD-patiënten (tegenover 2 tot 3% in de algemene bevolking); een ruptuur veroorzaakt een subarachnoïdale bloeding met een hoge sterfte. Mitralisklepprolaps, divertikels in de dikke darm en liesbreuken worden eveneens vaak gezien. De gemiddelde leeftijd waarop terminale nierinsufficiëntie optreedt, is ongeveer 54 jaar bij PKD1 en 74 jaar bij PKD2, een verschil van 20 jaar dat volledig door het genotype wordt bepaald.

Tolvaptan (Jynarque), een vasopressine-V2-receptorantagonist, werd in 2018 door de FDA goedgekeurd voor ADPKD bij volwassenen met een risico op snelle progressie. Tolvaptan vermindert de snelheid van de groei van het totale niervolume en vertraagt de daling van de eGFR, waardoor terminale nierinsufficiëntie later optreedt. Het FDA-etiket richt zich specifiek op snel progressieve ADPKD, meestal PKD1-varianten met een afkappositie, die de snelste progressie veroorzaken. De Mayo-beeldvormingsclassificatie (htTKV) in combinatie met het moleculaire genotype geeft de meest nauwkeurige risico-inschatting voor beslissingen over behandeling met tolvaptan. Daarnaast wordt screening op intracraniële aneurysma's (MRA van de hersenen) aanbevolen voor ADPKD-patiënten met een familiegeschiedenis van aneurysma of subarachnoïdale bloeding.

PKD1-varianten met een afkappositie (frameshift, nonsense, splice-verstorend) veroorzaken terminale nierinsufficiëntie ongeveer 12 jaar eerder dan PKD1-varianten zonder afkappositie (missense). Het specifieke type variant verfijnt de prognose verder dan alleen het onderscheid tussen PKD1 en PKD2.

De aandoening die we analyseren

Een meestal autosomaal dominant, en minder vaak autosomaal recessief overervende erfelijke aandoening die wordt gekenmerkt door talrijke cysten in de nieren, die kan leiden tot nierfalen in het eindstadium. De autosomaal dominante vorm wordt geassocieerd met afwijkingen op de korte arm van chromosoom 16. Klachten bij patiënten met de autosomaal dominante vorm ontstaan meestal op middelbare leeftijd en omvatten buikpijn, bloed in de urine en hoge bloeddruk. Patiënten kunnen hersenaneurysma's en levercysten ontwikkelen. Patiënten met de autosomaal recessieve vorm krijgen al vroeg in het leven progressief nierfalen en klachten door leverfibrose. De autosomaal recessieve vorm wordt geassocieerd met afwijkingen van chromosoom 6. Een polycystische nieraandoening kan ook ontstaan als bijwerking bij patiënten die worden gedialyseerd.

Wat een diagnose verandert

Tolvaptan (Jynarque, FDA 2018) bij snel voortschrijdende ADPKD; bloeddrukregulatie (streefwaarde <110/75); pijnbehandeling; behandeling van geïnfecteerde cysten; MRA-hersenonderzoek op intracraniële aneurysma's; niertransplantatie bij ESRD

Geanalyseerde genen

Ook bekend als

fibrocystic renal disease; PKD - polycystic kidney disease

Bevat 11 gerelateerde subtypen ↓
  • ALG9-associated autosomal dominant polycystic kidney disease
  • autosomal dominant polycystic kidney disease
  • autosomal recessive polycystic kidney disease
  • polycystic kidney disease 1
  • polycystic kidney disease 2
  • polycystic kidney disease 3 with or without polycystic liver disease
  • polycystic kidney disease 4
  • polycystic kidney disease 5
  • polycystic kidney disease 6 with or without polycystic liver disease
  • polycystic kidney disease 7
  • polycystic kidney disease 8
MONDO:0020642MedGen 9639

Waarom volledige genoomsequencing

PKD1 heeft 6 sterk vergelijkbare pseudogenen op hetzelfde chromosoom, die standaard sequencing bemoeilijken. Whole genome sequencing met lange-read-technologie brengt het pseudogenegebied in kaart om de echte pathogene PKD1-varianten te identificeren.

Het onderscheid tussen PKD1 en PKD2 bepaalt een verschil van 20 jaar in het begin van terminale nierinsufficiëntie: het genotype is de sterkste voorspeller van de nierprognose

De gemiddelde leeftijd waarop terminale nierinsufficiëntie optreedt, is ongeveer 54 jaar bij pathogene PKD1-varianten en ongeveer 74 jaar bij pathogene PKD2-varianten. Het moleculaire genotype is daarmee de afzonderlijk sterkste voorspeller van de nierprognose bij ADPKD, en beter dan het uitgangsniervolume, de leeftijd of de helling van de eGFR alleen. Bovendien veroorzaken PKD1-varianten met een afkappositie terminale nierinsufficiëntie ongeveer 12 jaar eerder dan PKD1-varianten zonder afkappositie, wat de prognose verder verfijnt. Deze informatie is direct van invloed op klinische beslissingen: het moment van starten met tolvaptan, de bloeddrukdoelen, gesprekken over gezinsplanning en het moment van een transplantatie met een nier van een levende donor hangen allemaal af van het voorspelde tijdpad naar terminale nierinsufficiëntie.

Voor tolvaptan is een beoordeling van snelle progressie nodig: het genotype is een belangrijk onderdeel van het risicomodel

Het FDA-etiket voor tolvaptan (Jynarque) richt zich op ADPKD-patiënten met een risico op snelle progressie. De PROPKD-score, die het moleculaire genotype (PKD1 met afkappositie = hoogste score) combineert met klinische variabelen (geslacht, leeftijd waarop hypertensie begon, urologische gebeurtenissen), voorspelt snelle progressie met gevalideerde nauwkeurigheid. Patiënten met een lage PROPKD-score (meestal PKD2- of PKD1-varianten zonder afkappositie) komen mogelijk niet in aanmerking voor tolvaptan. Zo worden de aanzienlijke bijwerkingen van het medicijn (polyurie, polydipsie, monitoring op leverbeschadiging) vermeden bij patiënten die waarschijnlijk weinig baat hebben. Wholegenoomsequencing levert de moleculaire input voor dit risicomodel.

Andere conditions in de categorie urologisch

Alle voorwaarden →

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Eén kit, bij u thuisbezorgd. Uw volledige genoom gesequencet volgens de klinische standaard die wordt gebruikt voor diagnostische beslissingen. Binnen 6–8 weken ontvangt u in uw Genome Manager rapporten die geschikt zijn voor gebruik door uw arts — permanent beschikbaar en bijgewerkt naarmate de wetenschap vordert.

Vanaf $ 449

Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen