Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Raport o chorobach · Endokrynologia

Wrodzony przerost nadnerczy

Sekwencjonowanie całego genomu pozwala rozdzielić region pseudogenu CYP21A2/CYP21A1P z rozdzielczością alleliczną niezbędną do odróżnienia wariantów patogennych od łagodnych sekwencji pseudogenu. To główne wyzwanie diagnostyczne w przypadku CAH.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony do każdego zestawu

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test

Informacje o: condition

Wrodzony przerost nadnerczy (CAH) to dziedziczne zaburzenie endokrynologiczne spowodowane niedoborem enzymu steroidogenezy. Charakteryzuje się niewydolnością nadnerczy oraz różnym stopniem objawów nadmiaru lub niedoboru androgenów, zależnie od typu i ciężkości choroby.

Wrodzony przerost nadnerczy (CAH) to grupa autosomalnych recesywnych zaburzeń steroidogenezy nadnerczy. Najczęstsza postać, niedobór 21-hydroksylazy, odpowiada za ponad 90% przypadków i jest wywoływana przez patogenne warianty genu CYP21A2 (kodującego 21-hydroksylazę steroidową) na chromosomie 6p21.33. 21-hydroksylaza jest niezbędna do syntezy kortyzolu i aldosteronu; jej niedobór prowadzi do przerostu nadnerczy zależnego od ACTH, nadmiaru androgenów oraz zmiennego niedoboru kortyzolu i mineralokortykoidów. CAH dotyczy około 1 na 14 000–1 na 18 000 noworodków na świecie w postaciach klasycznych, przy znacznie wyższej częstości w izolowanych genetycznie populacjach.

CAH przebiega w spektrum klinicznym: ciężka klasyczna postać z utratą soli powoduje noworodkowy kryzys nadnerczowy oraz wirylizację niemowląt 46,XX (niejednoznaczne narządy płciowe); klasyczna prosta postać wirylizująca powoduje wirylizację przy zachowanej funkcji mineralokortykoidów; a postać nieklasyczna (o późnym początku) ujawnia się w okresie dojrzewania lub w dorosłości objawami nadmiaru androgenów, takimi jak trądzik, hirsutyzm, nieregularne miesiączki i niepłodność. Częstość nosicielstwa postaci nieklasycznej wynosi około 1 na 40 w populacjach Żydów aszkenazyjskich oraz 1 na 60–70 w ogólnej populacji europejskiej. Genotyp ogólnie koreluje z fenotypem: warianty typu null (delecje, nonsensowne, przesunięcia ramki odczytu) powodują klasyczną postać z utratą soli; ciężkie warianty missense powodują prostą postać wirylizującą, a łagodniejsze warianty missense (zwłaszcza p.Val282Leu) powodują postać nieklasyczną.

Głównym molekularnym wyzwaniem diagnostycznym w CAH jest architektura genomowa locus CYP21A2. Aktywny gen CYP21A2 znajduje się bezpośrednio obok nieaktywnego pseudogenu CYP21A1P, który wykazuje około 98% identyczności sekwencji na poziomie nukleotydów. Ta wysoka homologia powoduje częste zdarzenia konwersji genowej (przeniesienie sekwencji pseudogenu do aktywnej kopii CYP21A2) oraz powtarzające się duże delecje i duplikacje wynikające z rekombinacji między dwiema bardzo podobnymi sekwencjami. Standardowe metody sekwencjonowania, które nie uwzględniają specyficznie tego regionu, mogą przypisać warianty pseudogenu aktywnemu genowi (wyniki fałszywie dodatnie) lub całkowicie przeoczyć duże przegrupowania, prowadząc do błędów diagnostycznych.

Niedobór 21-hydroksylazy odpowiada za ponad 90% przypadków CAH. Rzadsze postacie mają odrębne profile biochemiczne i wymagają ukierunkowanej oceny konkretnych genów. Należą do nich niedobór 11-beta-hydroksylazy (CYP11B1), niedobór 17-alfa-hydroksylazy (CYP17A1) oraz niedobór 3-beta-HSD (HSD3B2).

3 analizowanych chorób

Wrodzony przerost nadnerczy

Autosomalne recesywne

Wrodzony przerost nadnerczy (CAH) to dziedziczne zaburzenie endokrynologiczne spowodowane niedoborem enzymu steroidogenezy. Charakteryzuje się niewydolnością nadnerczy oraz różnym stopniem objawów nadmiaru lub niedoboru androgenów, zależnie od typu i ciężkości choroby.

Co zmienia diagnoza

Terapia zastępcza glikokortykoidami (hydrokortyzon u dzieci; prednizon lub deksametazon u dorosłych); terapia zastępcza mineralokortykoidami w przypadku utraty soli (fludrokortyzon); adrenalektomia w ciężkim hiperandrogenizmie opornym na leczenie farmakologiczne; protokoły dawkowania leków w sytuacjach stresowych

Przeanalizowane geny

Znana również jako

adrenal hyperplasia; adrenal hyperplasia, congenital; adrenogenital disorder; adrenogenital syndrome; CAH; congenital adrenal gland hyperplasia

Obejmuje 12 powiązanych podtypów ↓
  • classic congenital adrenal hyperplasia
  • classic congenital adrenal hyperplasia due to 21-hydroxylase deficiency
  • classic congenital adrenal hyperplasia due to 21-hydroxylase deficiency, salt wasting form
  • classic congenital adrenal hyperplasia due to 21-hydroxylase deficiency, simple virilizing form
  • classic congenital lipoid adrenal hyperplasia due to STAR deficency
  • congenital adrenal hyperplasia due to 11-beta-hydroxylase deficiency
  • congenital adrenal hyperplasia due to 17-alpha-hydroxylase deficiency
  • congenital adrenal hyperplasia due to 3-beta-hydroxysteroid dehydrogenase deficiency
  • congenital adrenal hyperplasia due to cytochrome P450 oxidoreductase deficiency
  • congenital lipoid adrenal hyperplasia due to STAR deficency
  • non-classic congenital adrenal hyperplasia
  • non-classic congenital lipoid adrenal hyperplasia due to STAR deficency
MONDO:0018479Orphanet 418MedGen 7900

Niedobór CYP11A1

Autosomalne recesywne

Wrodzona niewydolność kory nadnerczy, czasem z zaburzeniami rozwoju płciowego u osób z kariotypem 46,XY, spowodowana wariantami CYP11A1; może przypominać wrodzony lipoidowy przerost nadnerczy.

Przeanalizowane geny

Znana również jako

adrenal insufficiency, congenital, with 46,XY SEX reversal, partial or complete; adrenal insufficiency, congenital, with 46XY sex reversal, partial or complete; cholesterol side-chain cleavage deficiency; p450scc deficiency; XY sex reversal-adrenal failure; XY sex reversal-adrenal failure syndrome

MONDO:0013400OMIM 613743Orphanet 168558MedGen 462405

Zespół Antleya-Bixlera z zaburzeniami steroidogenezy (niedobór POR)

Autosomalne recesywne

Niedobór reduktazy cytochromu P450 (oksydoreduktazy P450), powodujący złożone defekty hormonów steroidowych, z wadami szkieletu lub bez nich.

Przeanalizowane geny

Znana również jako

ABS1; Antley-Bixler syndrome with genital anomaly and disorder of steroidogenesis

MONDO:0008726OMIM 201750Orphanet 63269MedGen 461449

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Struktura pseudogenu CYP21A2/CYP21A1P sprawia, że jest to jedno z najtrudniejszych technicznie loci w genetyce klinicznej. Standardowe panele CAH nie wykrywają zdarzeń konwersji genowej ani złożonych przearanżowań, które wyjaśniają rozbieżności między genotypem a fenotypem.

Standardowe sekwencjonowanie nie pozwala wiarygodnie odróżnić CYP21A2 od jego niemal identycznego pseudogenu

Krótkoodczytowe sekwencjonowanie locus CYP21A2 w standardowych panelach jest podatne na dwa rodzaje błędów: sekwencje pseudogenu mapowane na aktywny gen CYP21A2 (tworzące fałszywie dodatnie warianty) oraz prawdziwe warianty CYP21A2 przypisane pseudogenowi (wyniki fałszywie ujemne). Identyczność sekwencji wynoszącą 98% między CYP21A2 a CYP21A1P oznacza, że krótkie odczyty nie mogą konsekwentnie być przypisane właściwej kopii genu. Metody sekwencjonowania długoodczytowego, coraz częściej włączane do potoków sekwencjonowania całego genomu dla złożonych loci, potrafią rozdzielić strukturę haplotypów CYP21A2/CYP21A1P z rozdzielczością alleliczną, której nie zapewniają standardowe panele krótkoodczytowe. To rozróżnienie techniczne ma kluczowe znaczenie klinicznie: błąd diagnostyczny w CAH może prowadzić albo do niepotrzebnego leczenia, albo do przeoczenia choroby potencjalnie zagrażającej życiu.

Pełne genotypowanie CYP21A2 określa pilność leczenia noworodka i kieruje badaniami nosicielstwa w rodzinach dotkniętych chorobą

W programach badań przesiewowych noworodków wykrywających podwyższony poziom 17-hydroksyprogesteronu, potwierdzające genotypowanie CYP21A2 pozwala odróżnić klasyczną postać CAH z utratą soli (wymagającą natychmiastowego uzupełniania soli i terapii steroidowej w celu zapobieżenia kryzysowi nadnerczowemu) od prostej postaci wirylizującej lub nieklasycznej. Konkretny genotyp (allel typu null w układzie heterozygoty złożonej w porównaniu z dwoma łagodnymi allelami) określa zarówno pilność rozpoczęcia leczenia, jak i przewidywany przebieg kliniczny. W rodzinach z rozpoznaną CAH diagnostyka prenatalna poprzez biopsję kosmówki z pełnym genotypowaniem CYP21A2 umożliwia rozważenie prenatalnego leczenia deksametazonem płodów 46,XX, zanim dojdzie do wirylizacji — interwencji wrażliwej na czas, wymagającej wczesnego, ostatecznego genotypowania w pierwszym trymestrze ciąży.

Inne conditions w kategorii endokrynologia

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test