Ga naar de inhoud
Gebruik uw HSA- of FSA-tegoed

Gen

PEX13

peroxisomal biogenesis factor 13

Samenvatting

Cytogenetische locatie
2p15
Coördinaten
Chromosoom 2: 61.017.720–61.051.990 (GRCh38)
Exons
4 exons over 34,3 kb
Eiwit
403 aminozuren
Overerving
Autosomaal recessief
MANE Select-transcript
ENST00000295030.6NM_002618.4
Type locus
gene with protein product
  • Zeer hoog
  • Betrouwbaar
  • Laag
  • Zeer laag

ReferentiegenoomGRCh38

Posities op gen- en variantpagina's volgen deze keuze, in deze browser.

Gecureerde rapporten over dit gen

  • Zellweger-spectrumstoornissen en peroxisoombiogenesestoornissen

    • Peroxisoombiogenesestoornissen (Zellweger-spectrum en rhizomele chondrodysplasia punctata)Autosomaal recessief

      Veranderingen in een van de meer dan tien PEX-genen, meestal PEX1, beïnvloeden de hersenen, lever, nieren, botten, ogen en gehoor. De ernst varieert van een levensbedreigende aandoening in de zuigelingenperiode tot mildere problemen met zicht, gehoor en leren.

      • ClinGen beoordeelt het verband als definitief
      • 4 GenCC-indieners beoordelen het als definitief of sterk
      Wat weten verandert

      De diagnose stuurt de controle van lever-, bijnier-, zicht- en gehoorfunctie, suppletie waar nodig, en dragerstesten voor familieleden.

Bredere groeperingen

  • Overige erfelijke leukodystrofieën

    • Leukodystrofie (overige en niet-gespecificeerde typen)

      Een van 80 genen die hiermee verband houden

      Erfelijke aandoeningen die de vorming van myeline, de witte stof van de hersenen en het ruggenmerg, beschadigen of normale vorming verhinderen. Afhankelijk van het betrokken gen volgen de verschillende typen autosomaal recessieve, autosomaal dominante of X-gebonden overerving.

      • ClinGen beoordeelt het verband als definitief
      • 4 GenCC-indieners beoordelen het als definitief of sterk
      Wat weten verandert

      Het kennen van de specifieke genetische oorzaak kan een diagnostisch zoektraject beëindigen, de ondersteunende zorg en controles sturen, laten zien of een specifieke behandeling bestaat, en het mogelijk maken familieleden te testen.

Overerving

Autosomaal recessief
Er is een veranderde kopie van elke ouder nodig. Met één bent u drager en meestal niet aangedaan. Wanneer beide ouders dragers zijn, heeft elk kind een kans van één op vier om er twee te erven.

Opbouw van PEX13

  • Coderende sequentie
  • Niet-vertaald gebied
  • Intron
  • Richting van transcriptie
  • Bekende ziekteveroorzakende posities
  • Gebieden die korte reads moeilijk vinden
Chromosoom 2, met een haakje waar PEX13 zich bevindt. PEX13 en 8 genen in de buurt op chromosoom 2, van 60.534.855 tot 61.534.854.Chromosoom 22p15p25.3p25.2p25.1p24.3p24.2p24.1p23.3p23.2p23.1p22.3p22.2p22.1p21p16.3p16.2p16.1p15p14p13.3p13.2p13.1p12p11.2p11.1q11.1q11.2q12.1q12.2q12.3q13q14.1q14.2q14.3q21.1q21.2q21.3q22.1q22.2q22.3q23.1q23.2q23.3q24.1q24.2q24.3q31.1q31.2q31.3q32.1q32.2q32.3q33.1q33.2q33.3q34q35q36.1q36.2q36.3q37.1q37.2q37.360,6 Mb60,8 Mb61 Mb61,2 Mb61,4 MbBCL11A: 60.450.520–60.554.467, omgekeerde-strengBCL11APAPOLG: 60.756.232–60.802.086, voorwaartse-strengPAPOLGREL: 60.881.491–60.940.021, voorwaartse-strengRELPUS10: 60.938.124–61.018.284, omgekeerde-strengPUS10PEX13: 61.017.720–61.051.990, voorwaartse-strengPEX13SANBR: 61.065.871–61.138.034, voorwaartse-strengSANBRDEMA1: 61.145.068–61.165.407, voorwaartse-strengDEMA1USP34: 61.186.845–61.471.105, omgekeerde-strengUSP34XPO1: 61.476.032–61.538.753, omgekeerde-strengXPO1Diagram van PEX13: 4 exons op de voorwaartse streng van chromosoom 2Exon 1: 4 bekende ziekteveroorzakende positiesExon 2: 22 bekende ziekteveroorzakende positiesExon 3: 5 bekende ziekteveroorzakende positiesExon 4: 2 bekende ziekteveroorzakende positiesExon 1: 61.017.720–61.017.851, 132 basenExon 2: 61.031.419–61.032.113, 695 basenExon 3: 61.045.726–61.045.851, 126 basenExon 4: 61.048.472–61.051.990, 3.519 basen12345′3′

Exonen van het MANE Select-transcript van het gen (release v1.5), afkomstig van NCBI en EMBL-EBI, op het GRCh38-referentiegenoom.

Chromosoombanden uit het ideogram van UCSC's GRCh38 (2022-10-29).

Genen in de buurt uit Ensembl-release 116, op GRCh38.

Exonen vormen 4,5 kb van de 34,3 kb van het gen; 1.212 van die basen coderen voor het eiwit.

Hoe een genoomtest PEX13 leest

37

posities in PEX13 waar ClinVar een wijziging als pathogeen of waarschijnlijk pathogeen classificeert

Geen daarvan valt in een gebied dat korte reads moeilijk vinden.

Een volledig genoom dekt alle 34,3 kb van PEX13, inclusief introns, en niet alleen de 4,5 kb aan exonen.

Waar dit vandaan komt

  • HGNC: het symbool van het gen, de naam, andere symbolen en de locatie.
  • MANE Select v1.5, van NCBI en EMBL-EBI: het transcript, de exonen en de coderende sequentie.
  • GenCC en ClinGen, uitgebracht 2026-10-16: aan welke aandoeningen het gen is gekoppeld, en hoe sterk dat verband is.
  • De ACMG-lijst met secundaire bevindingen, SF v3.2.
  • ClinVar en de GIAB-stratificaties: bekende ziekteveroorzakende plaatsen en de regio's waar korte reads moeite mee hebben.
  • De Human Phenotype Ontology, versie 2026-09-01: de kenmerken die aan het gen zijn gekoppeld. Meer informatie vindt u op hpo.jax.org.
  • Gegevensrelease 2026.10.16-c6eea6bf.

Deze pagina citeren

APA

Dante Labs. (z.d.). PEX13-gen: peroxisomal biogenesis factor 13. Geraadpleegd op 17 oktober 2026, van https://dantelabs.com/nl/genes/pex13

Vancouver

Dante Labs. PEX13-gen: peroxisomal biogenesis factor 13 [Internet]. [geraadpleegd 17 oktober 2026]. Beschikbaar op: https://dantelabs.com/nl/genes/pex13

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Vanaf $ 449Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen