Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Gen

IYD

iodotyrosine deiodinase

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
6q25.1
Współrzędne
Chromosom 6: 150 369 012–150 405 969 (GRCh38)
Eksony
5 eksonów na odcinku 37 kb
Białko
289 aminokwasów
Znany również jako
dJ422F24.1, DEHAL1
Poprzednie symbole
C6orf71
Transkrypt MANE Select
ENST00000344419.8NM_203395.3
Typ locus
gene with protein product
  • Bardzo wysoka
  • Pewna
  • Niska
  • Bardzo niska

Genom referencyjnyGRCh38

Pozycje na stronach genów i wariantów zależą od tego wyboru, w tej przeglądarce.

Wyselekcjonowane raporty dotyczące tego genu

  • Wrodzona niedoczynność tarczycy

    • Niedobór hormonów tarczycy obecny od urodzenia.

      • 2 podmiotów GenCC ocenia go jako definitywny lub silny

  • Rak tarczycy

    • Dziedziczna choroba metabolizmu tarczycy

      Dziedziczna choroba metaboliczna, której podłożem jest zaburzenie procesu metabolizmu hormonów tarczycy.

      • 2 podmiotów GenCC ocenia go jako definitywny lub silny
    • Niedoczynność tarczycy

      Nieprawidłowo niskie stężenie hormonów tarczycy.

      • 2 podmiotów GenCC ocenia go jako definitywny lub silny
    • Zaburzenie gruczołu tarczowego

      Choroba dotycząca gruczołu tarczowego.

      • 2 podmiotów GenCC ocenia go jako definitywny lub silny

Budowa genu IYD

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
  • Odcinki, z którymi krótkie odczyty mają trudność
Chromosom 6, z nawiasem wskazującym położenie IYD. IYD i 10 genów w pobliżu na chromosomie 6, od 149 887 491 do 150 887 490.Chromosom 66q25.1p25.3p25.2p25.1p24.3p24.2p24.1p23p22.3p22.2p22.1p21.33p21.32p21.31p21.2p21.1p12.3p12.2p12.1p11.2p11.1q11.1q11.2q12q13q14.1q14.2q14.3q15q16.1q16.2q16.3q21q22.1q22.2q22.31q22.32q22.33q23.1q23.2q23.3q24.1q24.2q24.3q25.1q25.2q25.3q26q27150 Mb150,2 Mb150,4 Mb150,6 Mb150,8 Mb: 149 817 937–149 896 011, nić ujemnejRAET1E: 149 882 982–149 898 118, nić ujemnejRAET1ERAET1G: 149 915 593–149 923 126, nić ujemnejRAET1GULBP2: 149 941 938–149 949 235, nić dodatniejULBP2ULBP1: 149 963 935–149 973 715, nić dodatniejULBP1RAET1L: 150 018 334–150 025 567, nić ujemnejRAET1LULBP3: 150 057 438–150 069 191, nić ujemnejULBP3PPP1R14C: 150 142 993–150 250 392, nić dodatniejPPP1R14CIYD: 150 369 012–150 405 969, nić dodatniejIYDPLEKHG1: 150 599 687–150 843 665, nić dodatniejPLEKHG1MTHFD1L: 150 865 419–151 101 889, nić dodatniejMTHFD1LSchemat IYD: 5 eksonów na nici dodatniej chromosomu 6Ekson 2: 4 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 3: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 4: 3 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 5: 2 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 1: 150 369 012–150 369 209, 198 zasadEkson 2: 150 389 352–150 389 543, 192 zasadEkson 3: 150 392 345–150 392 504, 160 zasadEkson 4: 150 394 099–150 394 255, 157 zasadEkson 5: 150 398 055–150 405 969, 7915 zasad123455′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 8,6 kb z 37 kb genu; 870 z tych zasad kodują białko.

Jak test genomu odczytuje IYD

10

pozycje w IYD, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, który krótkie odczyty trudno odczytać.

Pełne sekwencjonowanie genomu obejmuje wszystkie 37 kb genu IYD, łącznie z intronami, a nie tylko 8,6 kb eksonów.

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • GenCC i ClinGen, wydanie 2026-10-16: z jakimi schorzeniami gen jest powiązany i jak silne jest to powiązanie.
  • Lista ACMG dotycząca wtórnych wyników, SF v3.2.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen IYD: iodotyrosine deiodinase. Pobrano 17 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/iyd

Vancouver

Dante Labs. Gen IYD: iodotyrosine deiodinase [Internet]. [cytowano 17 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/iyd

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test