Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Gen

CD151

CD151 molecule (Raph blood group)

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
11p15.5
Współrzędne
Chromosom 11: 832 952–838 831 (GRCh38)
Eksony
9 eksonów na odcinku 5,9 kb
Białko
253 aminokwasów
Znany również jako
SFA-1, PETA-3, TSPAN24, RAPH
Transkrypt MANE Select
ENST00000397420.9NM_004357.5
Typ locus
gene with protein product
  • Bardzo wysoka
  • Pewna
  • Niska
  • Bardzo niska

Genom referencyjnyGRCh38

Pozycje na stronach genów i wariantów zależą od tego wyboru, w tej przeglądarce.

Wyselekcjonowany raport dotyczący tego genu

  • Pęcherzyca (epidermolysis bullosa)

    • Dziedziczna pęcherzowa odklejająca się skóry (epidermolysis bullosa)

      Wszystkie dziedziczne postacie kruchości skóry z tworzeniem pęcherzy, w tym pęcherzowa odklejająca się skóry postaci prostej (simplex), złączeniowej (junctional) i dystroficznej (dystrophic) oraz zespół Kindlera.

      • 1 podmiot GenCC ocenia go jako definitywny lub silny
      Co zmienia znajomość wyniku

      Recesywne postacie dystroficzne wymagają regularnej kontroli w kierunku raka skóry, a dla dystroficznej postaci EB dostępna jest obecnie terapia ran oparta na genach.

Budowa genu CD151

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
  • Odcinki, z którymi krótkie odczyty mają trudność
Chromosom 11, z nawiasem wskazującym położenie CD151. CD151 i 37 genów w pobliżu na chromosomie 11, od 335 892 do 1 335 891.Chromosom 1111p15.5p15.5p15.4p15.3p15.2p15.1p14.3p14.2p14.1p13p12p11.2p11.12p11.11q11q12.1q12.2q12.3q13.1q13.2q13.3q13.4q13.5q14.1q14.2q14.3q21q22.1q22.2q22.3q23.1q23.2q23.3q24.1q24.2q24.3q250,4 Mb0,6 Mb0,8 Mb1 Mb1,2 MbB4GALNT4: 369 457–382 117, nić dodatniejB4GALNT4PKP3: 392 574–404 908, nić dodatniejPKP3SIGIRR: 405 711–417 473, nić ujemnejSIGIRRANO9: 417 921–442 072, nić ujemnejANO9PTDSS2: 448 268–501 142, nić dodatniejPTDSS2RNH1: 494 510–507 395, nić ujemnejRNH1HRAS: 532 242–537 343, nić ujemnejHRASLRRC56: 536 841–554 925, nić dodatniejLRRC56LMNTD2: 554 850–560 743, nić ujemnejLMNTD2RASSF7: 560 207–564 067, nić dodatniejRASSF7PHRF1: 576 170–612 263, nić dodatniejIRF7: 612 551–615 983, nić ujemnejIRF7CDHR5: 616 405–626 078, nić ujemnejCDHR5SCT: 626 309–627 236, nić ujemnejSCTDRD4: 637 269–640 706, nić dodatniejDRD4DEAF1: 644 220–707 118, nić ujemnejDEAF1EPS8L2: 694 438–727 729, nić dodatniejEPS8L2TMEM80: 695 011–705 028, nić dodatniejTMEM80TALDO1: 747 399–765 035, nić dodatniejTALDO1GATD1: 767 061–777 507, nić ujemnejCEND1: 785 900–790 113, nić ujemnejSLC25A22: 790 474–798 321, nić ujemnejPANO1: 797 511–799 190, nić dodatniejPIDD1: 798 938–809 753, nić ujemnejRPLP2: 799 414–812 891, nić dodatniej: 803 398–804 419, nić ujemnejPNPLA2: 818 907–825 573, nić dodatniejPNPLA2CRACR2B: 826 137–831 993, nić dodatniejCRACR2BCD151: 832 952–838 831, nić dodatniejCD151POLR2L: 837 356–842 727, nić ujemnejPOLR2LTSPAN4: 840 686–867 120, nić dodatniejCHID1: 866 873–915 579, nić ujemnejAP2A2: 924 881–1 012 245, nić dodatniejAP2A2MUC6: 1 012 823–1 036 718, nić ujemnejMUC6MUC2: 1 074 875–1 110 511, nić dodatniejMUC2MUC5AC: 1 157 953–1 201 138, nić dodatniejMUC5ACMUC5B: 1 223 066–1 262 172, nić dodatniejMUC5BTOLLIP: 1 264 771–1 310 258, nić ujemnejTOLLIPSchemat CD151: 9 eksonów na nici dodatniej chromosomu 11Ekson 3: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 4: 2 znanych miejsc powodujących chorobęEkson 5: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 6: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 7: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 8: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 1: 832 952–833 026, 75 zasadEkson 2: 834 530–834 591, 62 zasadEkson 3: 836 063–836 153, 91 zasadEkson 4: 836 251–836 442, 192 zasadEkson 5: 836 769–836 843, 75 zasadEkson 6: 837 250–837 354, 105 zasadEkson 7: 837 460–837 618, 159 zasadEkson 8: 837 942–838 028, 87 zasadEkson 9: 838 133–838 831, 699 zasad1234567895′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 1,5 kb z 5,9 kb genu; 762 z tych zasad kodują białko.

Jak test genomu odczytuje CD151

9

pozycje w CD151, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, który krótkie odczyty trudno odczytać.

Pełne sekwencjonowanie genomu obejmuje wszystkie 5,9 kb genu CD151, łącznie z intronami, a nie tylko 1,5 kb eksonów.

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • GenCC i ClinGen, wydanie 2026-10-16: z jakimi schorzeniami gen jest powiązany i jak silne jest to powiązanie.
  • Lista ACMG dotycząca wtórnych wyników, SF v3.2.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen CD151: CD151 molecule (Raph blood group). Pobrano 17 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/cd151

Vancouver

Dante Labs. Gen CD151: CD151 molecule (Raph blood group) [Internet]. [cytowano 17 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/cd151

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test