Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Gen

DCHS1

dachsous cadherin-related 1

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
11p15.4
Współrzędne
Chromosom 11: 6 621 330–6 655 809 (GRCh38)
Eksony
21 eksonów na odcinku 34,5 kb
Białko
3298 aminokwasów
Znany również jako
FIB1, KIAA1773, FLJ11790, CDHR6
Poprzednie symbole
CDH25, PCDH16
Transkrypt MANE Select
ENST00000299441.5NM_003737.4
Typ locus
gene with protein product

Genom referencyjnyGRCh38

Pozycje na stronach genów i wariantów zależą od tego wyboru, w tej przeglądarce.

Wyselekcjonowane raporty dotyczące tego genu

Żaden raport Genome Test jeszcze nie odczytuje genu DCHS1. Test sekwencjonuje cały genom, więc dane obejmują go mimo to.

Budowa genu DCHS1

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
Chromosom 11, z nawiasem wskazującym położenie DCHS1. DCHS1 i 32 genów w pobliżu na chromosomie 11, od 6 138 570 do 7 138 569.Chromosom 1111p15.4p15.5p15.4p15.3p15.2p15.1p14.3p14.2p14.1p13p12p11.2p11.12p11.11q11q12.1q12.2q12.3q13.1q13.2q13.3q13.4q13.5q14.1q14.2q14.3q21q22.1q22.2q22.3q23.1q23.2q23.3q24.1q24.2q24.3q256,2 Mb6,4 Mb6,6 Mb6,8 Mb7 MbOR52B2: 6 169 355–6 170 326, nić ujemnejOR52B2OR52W1: 6 199 224–6 200 186, nić dodatniejOR52W1C11orf42: 6 205 557–6 211 135, nić dodatniejC11orf42FHIP1B: 6 211 334–6 234 711, nić ujemnejFHIP1BCNGA4: 6 234 765–6 245 922, nić dodatniejCNGA4CCKBR: 6 259 698–6 272 127, nić dodatniejCCKBRCAVIN3: 6 318 946–6 320 622, nić ujemnejCAVIN3SMPD1: 6 390 381–6 394 998, nić dodatniejSMPD1APBB1: 6 395 111–6 419 515, nić ujemnejAPBB1HPX: 6 426 176–6 442 617, nić ujemnejHPXTRIM3: 6 448 613–6 474 459, nić ujemnejTRIM3ARFIP2: 6 474 683–6 481 479, nić ujemnejTIMM10B: 6 481 446–6 493 041, nić dodatniejTIMM10B: 6 481 485–6 508 978, nić dodatniejRRP8: 6 496 506–6 603 638, nić ujemnejRRP8DNHD1: 6 497 260–6 593 758, nić dodatniejILK: 6 603 708–6 610 874, nić dodatniejILKTAF10: 6 606 294–6 612 539, nić ujemnejTAF10TPP1: 6 612 768–6 619 448, nić ujemnejTPP1DCHS1: 6 621 330–6 655 809, nić ujemnejDCHS1MRPL17: 6 680 364–6 683 411, nić ujemnejMRPL17OR2AG2: 6 765 626–6 771 976, nić ujemnejOR2AG2OR2AG1: 6 783 020–6 791 558, nić dodatniejOR2AG1OR6A2: 6 791 736–6 799 689, nić ujemnejOR6A2OR10A5: 6 845 683–6 846 636, nić dodatniejOR10A5OR10A2: 6 863 057–6 874 717, nić dodatniejOR10A2OR10A4: 6 876 625–6 877 619, nić dodatniejOR10A4OR2D2: 6 891 574–6 892 500, nić ujemnejOR2D2OR2D3: 6 921 002–6 921 994, nić dodatniejOR2D3ZNF215: 6 926 343–7 001 004, nić dodatniejZNF215ZNF214: 6 996 643–7 020 385, nić ujemnejZNF214NLRP14: 7 020 462–7 072 055, nić dodatniejNLRP14RBMXL2: 7 088 998–7 091 148, nić dodatniejRBMXL2Schemat DCHS1: 21 eksonów na nici ujemnej chromosomu 11Ekson 20: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 19: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 18: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 14: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 6: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 5: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 2: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 21: 6 621 330–6 624 390, 3061 zasadEkson 20: 6 624 730–6 624 868, 139 zasadEkson 19: 6 625 198–6 625 481, 284 zasadEkson 18: 6 625 597–6 625 727, 131 zasadEkson 17: 6 625 920–6 626 074, 155 zasadEkson 16: 6 626 169–6 626 380, 212 zasadEkson 15: 6 626 552–6 626 665, 114 zasadEkson 14: 6 626 789–6 627 667, 879 zasadEkson 13: 6 628 621–6 628 830, 210 zasadEkson 12: 6 629 452–6 629 577, 126 zasadEkson 11: 6 629 672–6 629 911, 240 zasadEkson 10: 6 629 999–6 630 863, 865 zasadEkson 9: 6 631 053–6 631 210, 158 zasadEkson 8: 6 631 311–6 631 407, 97 zasadEkson 7: 6 631 616–6 631 809, 194 zasadEkson 6: 6 632 031–6 633 056, 1026 zasadEkson 5: 6 633 412–6 633 648, 237 zasadEkson 4: 6 633 789–6 634 020, 232 zasadEkson 3: 6 634 118–6 634 306, 189 zasadEkson 2: 6 639 817–6 641 733, 1917 zasadEkson 1: 6 655 563–6 655 809, 247 zasad21201510515′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 10,7 kb z 34,5 kb genu; 9897 z tych zasad kodują białko.

Jak test genomu odczytuje DCHS1

7

pozycje w DCHS1, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, który krótkie odczyty trudno odczytać.

Pełne sekwencjonowanie genomu obejmuje wszystkie 34,5 kb genu DCHS1, łącznie z intronami, a nie tylko 10,7 kb eksonów.

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen DCHS1: dachsous cadherin-related 1. Pobrano 16 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/dchs1

Vancouver

Dante Labs. Gen DCHS1: dachsous cadherin-related 1 [Internet]. [cytowano 16 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/dchs1

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test