Ga naar de inhoud
Gebruik uw HSA- of FSA-tegoed

Aandoeningenrapport · Gastro-intestinaal

Ziekte van Crohn

Met whole genome sequencing wordt het volledige beeld van de genetische aanleg voor inflammatoire darmziekten zichtbaar, waarbij NOD2- en IL23R-varianten worden geïdentificeerd die de ernst van de ziekte en de reactie op behandeling voorspellen.

Een aandoeningenrapport zoekt naar zeldzame varianten waarvan bekend is dat ze de aandoeningen veroorzaken die het omvat.

Inbegrepen bij Premium en Premium + AI

Premium kost $ 99 extra per testpakket voor het eerste jaar.

Bestel met Premium

Over deze condition

Een chronische ontstekingsziekte van de darm die elk deel van het spijsverteringskanaal kan aantasten en klachten veroorzaakt zoals buikpijn, ernstige diarree, vermoeidheid en gewichtsverlies.

Inflammatoire darmziekte (IBD), waaronder de ziekte van Crohn (CD) en colitis ulcerosa, wordt gekenmerkt door chronische darmontsteking die leidt tot buikpijn, diarree, bloed in de ontlasting, gewichtsverlies en mogelijke complicaties zoals stricturen, fistels en colorectaal carcinoom. De prevalentie van de ziekte van Crohn bedraagt in ontwikkelde landen ongeveer 1 op 1.000, met een hogere incidentie bij jongere patiënten (piekleeftijd bij het begin 15-35 jaar). De genetische bijdrage is aanzienlijk: de erfelijkheid wordt geschat op 50-80%, en er zijn meer dan 200 GWAS-loci geïdentificeerd die met IBD samenhangen. Het eerste gen voor vatbaarheid voor de ziekte van Crohn dat werd geïdentificeerd, was NOD2/CARD15 in 2001, een baanbrekende ontdekking die het vakgebied opende voor het begrijpen van disfunctie van het aangeboren immuunsysteem bij CD. NOD2 codeert voor een intracellulaire patroonherkenningsreceptor die bacterieel muramyldipeptide (MDP) detecteert, waardoor NF-κB-signalering en de ontstekingsreactie worden geactiveerd. Drie veelvoorkomende NOD2-varianten (R702W, G908R, 1007fs) zijn verantwoordelijk voor ongeveer 15-20% van het populatieattributief risico bij CD-patiënten van Europese afkomst.

Homozygote of samengestelde heterozygote NOD2-varianten gaan gepaard met een ongeveer 20- tot 40-voudig verhoogd risico op de ziekte van Crohn in vergelijking met niet-dragers. NOD2-varianten met verlies van functie verminderen de detectie van MDP en de ontstekingsreactie op bacteriën, wat paradoxaal genoeg het ziekterisico verhoogt doordat bacteriën niet goed worden ingedamd en pathogene flora zich dysbiotisch uitbreiden. Dit tegenintuïtieve mechanisme (waarom zou een verminderde immuunreactie ontsteking veroorzaken?) wordt nu begrepen in de context van dysbiose en barrièredisfunctie. IL23R codeert voor de interleukine-23-receptor, die betrokken is bij de differentiatie van de Th17-lijn; de beschermende variant rs11209026 (R381Q) vermindert juist de Th17-polarisatie, wat suggereert dat hyperactivering van de IL-23/Th17-as IBD veroorzaakt. Deze ontdekking leidde rechtstreeks tot de ontwikkeling van therapieën: remmers van de IL-23-route (ustekinumab, risankizumab, guselkumab) zijn nu goedgekeurd voor CD en colitis ulcerosa en leiden bij subgroepen van patiënten tot opvallende klinische responsen.

NOD2-genotypering geeft inzicht in het ziekteverloop: homozygote NOD2-dragers ontwikkelen doorgaans eerder ziekte, met meer uitgebreide betrokkenheid van de dikke darm en hogere percentages complicaties zoals stricturen en fistels. Dragers van de beschermende IL23R-variant blijken beter te reageren op IL-23-remmers, wat suggereert dat toekomstige farmacogenomische voorspelling de keuze van therapie kan begeleiden. Het genetisch begrip van IBD heeft vooral de medicijnontwikkeling gestimuleerd in plaats van de behandeling van individuele patiënten te veranderen; de baanbrekende ontdekking dat IL23R-varianten beschermend zijn, leidde rechtstreeks tot ustekinumab, risankizumab en guselkumab, nu goedgekeurde therapieën die de bredere IBD-populatie ten goede komen. Het begrip van de genetische basis van IBD verschuift het klinische perspectief van een overwegend gastro-intestinale aandoening naar een aandoening met diepe immunologische oorzaken.

De aandoening die we analyseren

Een maag-darmaandoening die wordt gekenmerkt door chronische ontsteking van alle lagen van de darmwand, niet-kazeuze granulomen in de darmwand en in de regionale lymfeklieren, en transmurale fibrose. Morbus Crohn treedt het vaakst op in het laatste deel van de dunne darm (terminaal ileum); de dikke darm is de op één na meest voorkomende plaats van aantasting.

Wat een diagnose verandert

TNF-α-remmers (biologische geneesmiddelen), IL-23-remmers, immunosuppressiva, mesalazine, aanpassing van het dieet, chirurgie (resectie bij complicaties)

Ook bekend als

Crohn's disease; Crohn's disease of large bowel; paediatric Crohn's disease; pediatric Crohn's disease; regional enteritis

Bevat 11 gerelateerde subtypen ↓
  • Crohn disease of the esophagus
  • Crohn ileitis
  • Crohn jejunitis
  • Crohn jejunoileitis
  • Crohn's colitis
  • gastroduodenal Crohn disease
  • ileocolitis
  • oral Crohn disease
  • pediatric Crohn disease
  • perianal Crohn disease
  • small bowel Crohn disease
MONDO:0005011Orphanet 206MedGen 3664

Waarom volledige genoomsequencing

Genetische tests zijn geen standaard onderdeel van de diagnose van IBD. WGS omvat echter alle meer dan 200 loci die relevant zijn voor een uitgebreid genetisch risicoprofiel en een inschatting van het ziekteverloop.

IBD omvat meer dan 200 genetische loci, elk met een klein individueel effect

De genetische bijdrage aan IBD is verspreid over meer dan 200 GWAS-loci, elk met een klein afzonderlijk effect. Standaard genetische panels testen niet op deze polygene architectuur. NOD2-genotypering wordt soms uitgevoerd voor prognostische beoordeling, maar is bij de diagnose van IBD niet routinematig; die diagnose berust op endoscopie, histologie en radiologie. Genetische test vervangt de klinische diagnose niet. Whole genome sequencing levert echter de uitgebreide GWAS-variantgegevens die nodig zijn voor de toekomstige berekening van een polygene risicoscore, waardoor een geïndividualiseerde genetische risicobeoordeling mogelijk wordt die uiteindelijk de intensiteit van de behandeling kan sturen, de ernst van de ziekte kan voorspellen en familiescreening kan onderbouwen.

NOD2-varianten voorspellen het verloop van de ziekte en de behandelmogelijkheden

NOD2-genotypering identificeert patiënten met een hoog risico op een vroeg begin van uitgebreide ziekte met complicaties. Deze patiënten hebben baat bij een agressievere initiële behandeling en nauwere controle op de vorming van stricturen en fistels. IL23R-genvarianten identificeren patiënten die waarschijnlijk reageren op IL-23-remmers; ustekinumab, risankizumab en guselkumab zijn nu goedgekeurd voor CD en leiden tot opvallende responsen bij genetisch vatbare subgroepen. Een uitgebreide genetische beoordeling via WGS legt een basis voor toekomstig klinisch nut: naarmate polygene risicomodellen zich ontwikkelen en klinisch worden gevalideerd, kunnen patiënten met genetische gegevens in hun dossier profiteren van nieuwe therapeutische adviezen op basis van hun individuele genetische profiel.

Andere conditions in de categorie gastro-intestinaal

Alle voorwaarden →

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Eén kit, bij u thuisbezorgd. Uw volledige genoom gesequencet volgens de klinische standaard die wordt gebruikt voor diagnostische beslissingen. Binnen 6–8 weken ontvangt u in uw Genome Manager rapporten die geschikt zijn voor gebruik door uw arts — permanent beschikbaar en bijgewerkt naarmate de wetenschap vordert.

Vanaf $ 449

Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Premium kost $ 99 extra per testpakket voor het eerste jaar.

Bestel met Premium