Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Gen

MEI1

meiotic double-stranded break formation protein 1

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
22q13.2
Współrzędne
Chromosom 22: 41 699 503–41 799 454 (GRCh38)
Eksony
31 eksonów na odcinku 100 kb
Białko
1274 aminokwasów
Znany również jako
MGC40042, SPATA38
Transkrypt MANE Select
ENST00000401548.8NM_152513.4
Typ locus
gene with protein product
  • Bardzo wysoka
  • Pewna
  • Niska
  • Bardzo niska

Genom referencyjnyGRCh38

Pozycje na stronach genów i wariantów zależą od tego wyboru, w tej przeglądarce.

Wyselekcjonowane raporty dotyczące tego genu

Żaden raport Genome Test jeszcze nie odczytuje genu MEI1. Test sekwencjonuje cały genom, więc dane obejmują go mimo to.

Budowa genu MEI1

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
  • Odcinki, z którymi krótkie odczyty mają trudność
Chromosom 22, z nawiasem wskazującym położenie MEI1. MEI1 i 27 genów w pobliżu na chromosomie 22, od 41 249 479 do 42 249 478.Chromosom 2222q13.2p13p12p11.2p11.1q11.1q11.21q11.22q11.23q12.1q12.2q12.3q13.1q13.2q13.31q13.32q13.3341,4 Mb41,6 Mb41,8 Mb42 Mb42,2 MbRANGAP1: 41 243 474–41 302 744, nić ujemnejRANGAP1ZC3H7B: 41 301 457–41 360 155, nić dodatniejZC3H7BTEF: 41 367 333–41 399 326, nić dodatniejTEFTOB2: 41 433 489–41 447 602, nić ujemnejTOB2ACO2: 41 447 830–41 529 273, nić dodatniejACO2PHF5A: 41 448 895–41 468 713, nić ujemnejPHF5APOLR3H: 41 525 799–41 544 606, nić ujemnejPOLR3HCSDC2: 41 560 758–41 577 741, nić dodatniejCSDC2PMM1: 41 576 886–41 595 275, nić ujemnejPMM1DESI1: 41 598 028–41 621 089, nić ujemnejDESI1XRCC6: 41 620 786–41 664 087, nić dodatniejXRCC6SNU13: 41 666 627–41 690 504, nić ujemnejSNU13MEI1: 41 699 503–41 799 454, nić dodatniejMEI1CCDC134: 41 800 321–41 832 178, nić dodatniejCCDC134SREBF2: 41 833 029–41 907 308, nić dodatniejSREBF2SHISA8: 41 906 316–41 915 129, nić ujemnejSHISA8TNFRSF13C: 41 922 032–41 926 806, nić ujemnejTNFRSF13CCENPM: 41 927 514–41 947 183, nić ujemnejCENPMSMIM45: 41 947 178–41 958 942, nić dodatniejSMIM45SEPTIN3: 41 969 443–41 998 221, nić dodatniejSEPTIN3WBP2NL: 41 998 725–42 058 456, nić dodatniejWBP2NLNAGA: 42 032 595–42 071 198, nić ujemnejNAGAPHETA2: 42 073 789–42 079 439, nić dodatniejPHETA2SMDT1: 42 079 564–42 090 033, nić dodatniejSMDT1NDUFA6: 42 080 336–42 090 884, nić ujemnejCYP2D6: 42 120 962–42 131 727, nić ujemnejCYP2D6CYP2D7: 42 140 203–42 149 500, nić ujemnejCYP2D7TCF20: 42 160 013–42 343 616, nić ujemnejTCF20Schemat MEI1: 31 eksonów na nici dodatniej chromosomu 22Ekson 5: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 20: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 28: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 30: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 1: 41 699 503–41 699 712, 210 zasadEkson 2: 41 703 331–41 703 454, 124 zasadEkson 3: 41 705 504–41 705 554, 51 zasadEkson 4: 41 714 002–41 714 075, 74 zasadEkson 5: 41 716 041–41 716 146, 106 zasadEkson 6: 41 718 071–41 718 274, 204 zasadEkson 7: 41 723 943–41 724 073, 131 zasadEkson 8: 41 729 665–41 729 779, 115 zasadEkson 9: 41 730 521–41 730 637, 117 zasadEkson 10: 41 732 245–41 732 344, 100 zasadEkson 11: 41 732 469–41 732 603, 135 zasadEkson 12: 41 743 080–41 743 194, 115 zasadEkson 13: 41 744 973–41 745 064, 92 zasadEkson 14: 41 745 885–41 746 026, 142 zasadEkson 15: 41 748 107–41 748 218, 112 zasadEkson 16: 41 752 591–41 752 651, 61 zasadEkson 17: 41 753 949–41 754 046, 98 zasadEkson 18: 41 758 365–41 758 533, 169 zasadEkson 19: 41 763 174–41 763 321, 148 zasadEkson 20: 41 770 686–41 770 961, 276 zasadEkson 21: 41 776 102–41 776 267, 166 zasadEkson 22: 41 778 708–41 778 812, 105 zasadEkson 23: 41 781 284–41 781 394, 111 zasadEkson 24: 41 781 685–41 781 845, 161 zasadEkson 25: 41 784 339–41 784 420, 82 zasadEkson 26: 41 784 608–41 784 783, 176 zasadEkson 27: 41 793 829–41 793 910, 82 zasadEkson 28: 41 794 371–41 794 477, 107 zasadEkson 29: 41 795 411–41 795 542, 132 zasadEkson 30: 41 795 735–41 795 847, 113 zasadEkson 31: 41 799 254–41 799 454, 201 zasad151015202530315′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 4 kb z 100 kb genu; 3825 z tych zasad kodują białko.

Jak test genomu odczytuje MEI1

5

pozycje w MEI1, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, który krótkie odczyty trudno odczytać.

Pełne sekwencjonowanie genomu obejmuje wszystkie 100 kb genu MEI1, łącznie z intronami, a nie tylko 4 kb eksonów.

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen MEI1: meiotic double-stranded break formation protein 1. Pobrano 17 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/mei1

Vancouver

Dante Labs. Gen MEI1: meiotic double-stranded break formation protein 1 [Internet]. [cytowano 17 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/mei1

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test