Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA
Zsekwencjonuj swój genom (otwiera się w nowej karcie)

Gen

PLEKHG2

pleckstrin homology and RhoGEF domain containing G2

Podsumowanie

Lokalizacja cytogenetyczna
19q13.2
Współrzędne
Chromosom 19: 39 412 669–39 428 415 (GRCh38)
Eksony
19 eksonów na odcinku 15,7 kb
Białko
1386 aminokwasów
Znany również jako
CLG, FLJ00018, ARHGEF42
Transkrypt MANE Select
ENST00000425673.6NM_022835.3
Typ locus
Protein-coding
  • Bardzo wysoka
  • Pewna
  • Niska
  • Bardzo niska

Wyselekcjonowane raporty dotyczące tego genu

Żaden raport Genome Test jeszcze nie odczytuje genu PLEKHG2. Test sekwencjonuje cały genom, więc dane obejmują go mimo to.

Budowa genu PLEKHG2

  • Sekwencja kodująca
  • Region nieulegający translacji
  • Intron
  • Kierunek transkrypcji
  • Znane miejsca powodujące choroby
  • Odcinki, z którymi krótkie odczyty mają trudność
Chromosom 19, z nawiasem wskazującym położenie PLEKHG2. PLEKHG2 i 35 genów w pobliżu na chromosomie 19, od 38 920 542 do 39 920 541.Chromosom 1919q13.2p13.3p13.2p13.13p13.12p13.11p12p11q11q12q13.11q13.12q13.13q13.2q13.31q13.32q13.33q13.41q13.42q13.4339 Mb39,2 Mb39,4 Mb39,6 Mb39,8 MbSARS2: 38 915 265–38 930 779, nić ujemnejSARS2: 38 915 404–38 949 855, nić ujemnejMRPS12: 38 930 917–38 937 406, nić dodatniejMRPS12FBXO17: 38 941 401–38 976 773, nić ujemnejFBXO17FBXO27: 38 990 714–39 033 773, nić ujemnejFBXO27ACP7: 39 083 913–39 111 497, nić dodatniejACP7PAK4: 39 125 728–39 182 816, nić dodatniejPAK4NCCRP1: 39 196 917–39 201 884, nić dodatniejNCCRP1SYCN: 39 202 825–39 204 283, nić ujemnejSYCNIFNL3: 39 243 455–39 245 250, nić ujemnejIFNL3IFNL4: 39 246 314–39 248 856, nić ujemnejIFNL4IFNL2: 39 268 396–39 270 188, nić dodatniejIFNL2IFNL1: 39 296 407–39 298 673, nić dodatniejIFNL1LRFN1: 39 306 566–39 320 966, nić ujemnejLRFN1GMFG: 39 328 351–39 342 372, nić ujemnejGMFGSAMD4B: 39 342 404–39 385 710, nić dodatniejPAF1: 39 385 629–39 391 154, nić ujemnejMED29: 39 391 303–39 400 641, nić dodatniejMED29ZFP36: 39 406 412–39 411 635, nić dodatniejZFP36PLEKHG2: 39 412 669–39 428 415, nić dodatniejPLEKHG2RPS16: 39 433 136–39 436 131, nić ujemnejRPS16SUPT5H: 39 436 156–39 476 670, nić dodatniejSUPT5HTIMM50: 39 479 795–39 493 785, nić dodatniejTIMM50DLL3: 39 498 895–39 508 481, nić dodatniejDLL3SELENOV: 39 515 139–39 520 675, nić dodatniejSELENOVEID2B: 39 525 527–39 532 881, nić ujemnejEID2BEID2: 39 536 438–39 540 233, nić ujemnejLGALS13: 39 602 490–39 607 476, nić dodatniejLGALS13LGALS16: 39 655 908–39 660 647, nić dodatniejLGALS16LGALS14: 39 704 359–39 727 560, nić dodatniejLGALS14CLC: 39 731 255–39 755 237, nić ujemnejCLCLEUTX: 39 776 595–39 786 291, nić dodatniejLEUTXDYRK1B: 39 825 350–39 834 201, nić ujemnejDYRK1B: 39 830 482–39 831 956, nić ujemnejFBL: 39 834 443–39 846 440, nić ujemnejFBLFCGBP: 39 863 323–39 934 634, nić ujemnejFCGBPSchemat PLEKHG2: 19 eksonów na nici dodatniej chromosomu 19Ekson 7: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 12: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 13: 1 znane miejsce powodujące chorobęEkson 1: 39 412 669–39 413 412, 744 zasadEkson 2: 39 414 065–39 414 195, 131 zasadEkson 3: 39 414 992–39 415 260, 269 zasadEkson 4: 39 415 339–39 415 439, 101 zasadEkson 5: 39 416 348–39 416 414, 67 zasadEkson 6: 39 416 551–39 416 597, 47 zasadEkson 7: 39 416 850–39 417 000, 151 zasadEkson 8: 39 417 555–39 417 692, 138 zasadEkson 9: 39 417 905–39 418 105, 201 zasadEkson 10: 39 418 734–39 418 826, 93 zasadEkson 11: 39 418 917–39 419 003, 87 zasadEkson 12: 39 420 626–39 420 659, 34 zasadEkson 13: 39 420 751–39 420 852, 102 zasadEkson 14: 39 420 949–39 420 996, 48 zasadEkson 15: 39 421 075–39 421 113, 39 zasadEkson 16: 39 421 283–39 421 299, 17 zasadEkson 17: 39 422 115–39 422 288, 174 zasadEkson 18: 39 422 732–39 423 653, 922 zasadEkson 19: 39 423 733–39 428 415, 4683 zasad151015195′3′

Eksony transkryptu MANE Select genu (wydanie v1.5) z NCBI i EMBL-EBI, na referencyjnym genomie GRCh38.

Prążki chromosomowe z ideogramu UCSC GRCh38 (2022-10-29).

Pobliskie geny z wydania Ensembl 116, na GRCh38.

Eksony stanowią 8 kb z 15,7 kb genu; 4161 z tych zasad kodują białko.

Sekwencjonowanie PLEKHG2

4

pozycje w genie PLEKHG2, w których ClinVar klasyfikuje zmianę jako patogenną lub prawdopodobnie patogenną

Żadne z nich nie przypada na region, w którym krótkie odczyty mają trudności.

Sekwencjonowanie całego genomu obejmuje wszystkie 15,7 kb genu PLEKHG2, łącznie z intronami, a nie tylko 8 kb eksonów.

Cechy powiązane z genem PLEKHG2

Human Phenotype Ontology wymienia te cechy jako objawy rzadkich schorzeń, które może wywoływać PLEKHG2. Na stronie każdej cechy znajdują się inne geny z nią powiązane.

Linki zewnętrzne

Skąd pochodzą te dane

  • HGNC: symbol genu, jego nazwa, inne symbole i położenie.
  • MANE Select v1.5, z NCBI i EMBL-EBI: transkrypt, jego eksony i sekwencja kodująca.
  • ClinVar i stratyfikacje GIAB: znane miejsca powodujące choroby oraz regiony, które krótkie odczyty trudno odczytać.
  • Human Phenotype Ontology, wersja 2026-09-01: cechy powiązane z genem. Więcej informacji znajdą Państwo na hpo.jax.org.
  • Wydanie danych 2026.10.16-c6eea6bf.

Cytuj tę stronę

APA

Dante Labs. (b.d.). Gen PLEKHG2: pleckstrin homology and RhoGEF domain containing G2. Pobrano 17 października 2026, z https://dantelabs.com/pl/genes/plekhg2

Vancouver

Dante Labs. Gen PLEKHG2: pleckstrin homology and RhoGEF domain containing G2 [Internet]. [cytowano 17 października 2026]. Dostępne w: https://dantelabs.com/pl/genes/plekhg2

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Od 449 $Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Zamawiam Genome Test