Ga naar de inhoud
Gebruik uw HSA- of FSA-tegoed
Laat uw genoom in kaart brengen (opent in een nieuw tabblad)

Gen

PHAF1

phagophore assembly factor 1

Samenvatting

Cytogenetische locatie
16q22.1
Coördinaten
Chromosoom 16: 67.109.941–67.148.544 (GRCh38)
Exons
16 exons over 38,6 kb
Eiwit
422 aminozuren
Ook bekend als
lin-10, FLJ12076, MYTHO
Eerdere symbolen
C16orf6, LIN10, C16orf70
MANE Select-transcript
ENST00000219139.8NM_025187.5
Type locus
Protein-coding
  • Zeer hoog
  • Betrouwbaar
  • Laag
  • Zeer laag

Gecureerde rapporten over dit gen

Geen enkel Genome Test-rapport leest PHAF1 nog. De test leest uw volledige genoom uit, dus uw gegevens bevatten het toch.

Opbouw van PHAF1

  • Coderende sequentie
  • Niet-vertaald gebied
  • Intron
  • Richting van transcriptie
  • Gebieden die korte reads moeilijk vinden
Chromosoom 16, met een haakje waar PHAF1 zich bevindt. PHAF1 en 36 genen in de buurt op chromosoom 16, van 66.629.243 tot 67.629.242.Chromosoom 1616q22.1p13.3p13.2p13.13p13.12p13.11p12.3p12.2p12.1p11.2p11.1q11.1q11.2q12.1q12.2q13q21q22.1q22.2q22.3q23.1q23.2q23.3q24.1q24.2q24.366,8 Mb67 Mb67,2 Mb67,4 Mb67,6 MbCMTM4: 66.614.750–66.696.856, omgekeerde-strengCMTM4DYNC1LI2: 66.720.893–66.751.856, omgekeerde-strengDYNC1LI2TERB1: 66.754.640–66.801.620, omgekeerde-strengTERB1NAE1: 66.802.874–66.873.256, omgekeerde-strengNAE1CA7: 66.844.414–66.854.153, voorwaartse-strengCA7PDP2: 66.878.589–66.895.754, voorwaartse-strengPDP2CDH16: 66.908.122–66.919.187, omgekeerde-strengCDH16RRAD: 66.921.682–66.926.308, omgekeerde-strengRRADCIAO2B: 66.931.938–66.934.929, omgekeerde-strengCIAO2BCES2: 66.934.433–66.945.096, voorwaartse-strengCES2CES3: 66.961.219–66.975.162, voorwaartse-strengCES3CES4A: 66.988.574–67.010.417, voorwaartse-strengCES4ACBFB: 67.028.984–67.101.058, voorwaartse-strengCBFBPHAF1: 67.109.941–67.148.544, voorwaartse-strengPHAF1B3GNT9: 67.142.023–67.151.260, omgekeerde-strengB3GNT9TRADD: 67.153.969–67.163.760, omgekeerde-strengTRADDFBXL8: 67.159.932–67.164.570, voorwaartse-strengFBXL8: 67.163.385–67.165.815, voorwaartse-strengHSF4: 67.164.681–67.169.945, voorwaartse-strengNOL3: 67.170.154–67.176.189, voorwaartse-strengMATCAP1: 67.175.599–67.184.228, omgekeerde-strengEXOC3L1: 67.184.313–67.190.242, omgekeerde-strengE2F4: 67.192.117–67.198.919, voorwaartse-strengELMO3: 67.199.105–67.204.029, voorwaartse-strengTMEM208: 67.227.103–67.229.281, voorwaartse-strengTMEM208FHOD1: 67.229.387–67.247.539, omgekeerde-strengFHOD1SLC9A5: 67.237.683–67.272.191, voorwaartse-strengSLC9A5PLEKHG4: 67.277.510–67.289.499, voorwaartse-strengPLEKHG4KCTD19: 67.289.428–67.326.766, omgekeerde-strengKCTD19LRRC36: 67.326.798–67.385.221, voorwaartse-strengLRRC36TPPP3: 67.389.027–67.393.518, omgekeerde-strengTPPP3ZDHHC1: 67.394.152–67.416.833, omgekeerde-strengZDHHC1HSD11B2: 67.430.652–67.437.553, voorwaartse-strengHSD11B2ATP6V0D1: 67.437.523–67.481.227, omgekeerde-strengATP6V0D1AGRP: 67.482.571–67.483.552, omgekeerde-strengAGRPRIPOR1: 67.518.418–67.546.788, voorwaartse-strengRIPOR1CTCF: 67.561.831–67.639.189, voorwaartse-strengCTCFDiagram van PHAF1: 16 exons op de voorwaartse streng van chromosoom 16Exon 1: 67.109.941–67.110.239, 299 basenExon 2: 67.120.112–67.120.194, 83 basenExon 3: 67.125.959–67.126.042, 84 basenExon 4: 67.131.286–67.131.329, 44 basenExon 5: 67.132.446–67.132.525, 80 basenExon 6: 67.132.817–67.132.911, 95 basenExon 7: 67.134.168–67.134.265, 98 basenExon 8: 67.134.355–67.134.467, 113 basenExon 9: 67.139.984–67.140.117, 134 basenExon 10: 67.140.511–67.140.594, 84 basenExon 11: 67.144.294–67.144.376, 83 basenExon 12: 67.144.834–67.144.877, 44 basenExon 13: 67.145.376–67.145.419, 44 basenExon 14: 67.145.570–67.145.628, 59 basenExon 15: 67.146.278–67.146.350, 73 basenExon 16: 67.147.045–67.148.544, 1.500 basen151015165′3′

Exonen van het MANE Select-transcript van het gen (release v1.5), afkomstig van NCBI en EMBL-EBI, op het GRCh38-referentiegenoom.

Chromosoombanden uit het ideogram van UCSC's GRCh38 (2022-10-29).

Genen in de buurt uit Ensembl-release 116, op GRCh38.

Exonen vormen 2,9 kb van de 38,6 kb van het gen; 1.269 van die basen coderen voor het eiwit.

Externe links

Waar dit vandaan komt

  • HGNC: het symbool van het gen, de naam, andere symbolen en de locatie.
  • MANE Select v1.5, van NCBI en EMBL-EBI: het transcript, de exonen en de coderende sequentie.

Deze pagina citeren

APA

Dante Labs. (z.d.). PHAF1-gen: phagophore assembly factor 1. Geraadpleegd op 17 oktober 2026, van https://dantelabs.com/nl/genes/phaf1

Vancouver

Dante Labs. PHAF1-gen: phagophore assembly factor 1 [Internet]. [geraadpleegd 17 oktober 2026]. Beschikbaar op: https://dantelabs.com/nl/genes/phaf1

Eén test. Een leven lang antwoorden.

Vanaf $ 449Gratis verzending · Resultaten binnen 6–8 weken

Mijn Genome Test bestellen