Przejdź do treści
Skorzystaj ze środków HSA lub FSA

Raport o chorobach · Układ pokarmowy

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Sekwencjonowanie całego genomu ujawnia pełen obraz predyspozycji genetycznych do nieswoistych zapaleń jelit, identyfikując warianty NOD2 i IL23R, które pozwalają przewidywać nasilenie choroby i odpowiedź na leczenie.

Raport o chorobach wyszukuje rzadkie warianty genetyczne, o których wiadomo, że powodują choroby objęte raportem.

Dołączony w pakietach Premium i Premium + AI

Pakiet Premium kosztuje dodatkowo 99 $ za zestaw w pierwszym roku.

Zamów z pakietem Premium

Informacje o: condition

Przewlekła zapalna choroba jelit, która może dotyczyć dowolnego odcinka przewodu pokarmowego i powodować objawy, takie jak bóle brzucha, ciężka biegunka, zmęczenie i utrata masy ciała.

Choroba zapalna jelit (IBD), obejmująca chorobę Leśniowskiego-Crohna (CD) oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego, charakteryzuje się przewlekłym stanem zapalnym jelit, prowadzącym do bólu brzucha, biegunki, krwi w stolcu, utraty masy ciała oraz potencjalnych powikłań, w tym zwężeń, przetok i raka jelita grubego. Częstość występowania choroby Leśniowskiego-Crohna wynosi około 1 na 1000 osób w krajach rozwiniętych, przy czym choroba częściej dotyka młodszych pacjentów (szczyt zachorowań przypada na wiek 15–35 lat). Czynniki genetyczne odgrywają istotną rolę: odziedziczalność szacuje się na 50–80%, a zidentyfikowano ponad 200 loci GWAS związanych z IBD. Pierwszym zidentyfikowanym genem predysponującym do choroby Leśniowskiego-Crohna był NOD2/CARD15, opisany w 2001 roku. To przełomowe odkrycie otworzyło drogę do zrozumienia zaburzeń wrodzonej odpowiedzi immunologicznej w CD. Białko kodowane przez NOD2 jest wewnątrzkomórkowym receptorem rozpoznającym wzorce, który wykrywa bakteryjny dipeptyd muramylowy (MDP) i uruchamia szlak sygnałowy NF-κB oraz odpowiedź zapalną. Trzy częste warianty NOD2 (R702W, G908R, 1007fs) odpowiadają za około 15–20% populacyjnego ryzyka przypisywalnego u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna pochodzenia europejskiego.

Homozygotyczne lub złożone heterozygotyczne warianty NOD2 wiążą się z około 20–40-krotnie zwiększonym ryzykiem choroby Leśniowskiego-Crohna w porównaniu z osobami bez tych wariantów. Warianty NOD2 o utracie funkcji upośledzają wykrywanie MDP i zmniejszają odpowiedź zapalną na bakterie, co paradoksalnie zwiększa ryzyko choroby, ponieważ prowadzi do nieprawidłowego ograniczania bakterii i rozrostu patogennej flory jelitowej (dysbiozy). Ten pozornie sprzeczny mechanizm (dlaczego zmniejszona odpowiedź immunologiczna miałaby wywoływać stan zapalny?) jest obecnie rozumiany w kontekście dysbiozy i zaburzenia bariery jelitowej. IL23R koduje receptor interleukiny-23, zaangażowany w różnicowanie linii Th17. Ochronny wariant rs11209026 (R381Q) rzeczywiście zmniejsza polaryzację Th17, co sugeruje, że nadmierna aktywacja osi IL-23/Th17 napędza IBD. Odkrycie to bezpośrednio doprowadziło do opracowania terapii: inhibitory szlaku IL-23 (ustekinumab, risankizumab, guselkumab) zostały zatwierdzone do leczenia CD i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, wywołując znaczące odpowiedzi kliniczne u wybranych podgrup pacjentów.

Badanie genotypu NOD2 dostarcza informacji prognostycznych dotyczących przebiegu choroby: homozygotyczni nosiciele wariantów NOD2 zazwyczaj chorują wcześniej, mają bardziej rozległe zajęcie okrężnicy oraz częściej rozwijają powikłania, w tym zwężenia i przetoki. Nosiciele ochronnego wariantu IL23R częściej dobrze reagują na inhibitory IL-23, co sugeruje, że w przyszłości farmakogenomiczne przewidywanie może ułatwiać dobór terapii. Dotychczas wiedza genetyczna o IBD służyła przede wszystkim rozwojowi leków, a nie zmianie postępowania wobec poszczególnych pacjentów. Przełomowe odkrycie, że warianty IL23R są ochronne, bezpośrednio doprowadziło do powstania ustekinumabu, risankizumabu i guselkumabu, dziś zatwierdzonych terapii, z których korzysta szersza populacja chorych na IBD. Poznanie genetycznych podstaw IBD zmienia spojrzenie na tę chorobę: z przede wszystkim schorzenia przewodu pokarmowego na zaburzenie o głębokim podłożu immunologicznym.

Analizowana choroba

Schorzenie przewodu pokarmowego charakteryzujące się przewlekłym zapaleniem obejmującym wszystkie warstwy ściany jelita, ziarniniakami nieserowaciejącymi w ścianie jelita i regionalnych węzłach chłonnych oraz prześciennym włóknieniem. Choroba Leśniowskiego-Crohna najczęściej dotyczy końcowego odcinka jelita krętego; okrężnica jest drugim najczęstszym miejscem zmian.

Co zmienia diagnoza

Inhibitory TNF-α (leki biologiczne), inhibitory IL-23, leki immunosupresyjne, mesalazyna, modyfikacja diety, leczenie operacyjne (resekcja w przypadku powikłań)

Znana również jako

Crohn's disease; Crohn's disease of large bowel; paediatric Crohn's disease; pediatric Crohn's disease; regional enteritis

Obejmuje 11 powiązanych podtypów ↓
  • Crohn disease of the esophagus
  • Crohn ileitis
  • Crohn jejunitis
  • Crohn jejunoileitis
  • Crohn's colitis
  • gastroduodenal Crohn disease
  • ileocolitis
  • oral Crohn disease
  • pediatric Crohn disease
  • perianal Crohn disease
  • small bowel Crohn disease
MONDO:0005011Orphanet 206MedGen 3664

Dlaczego warto wykonać sekwencjonowanie całego genomu

Badanie genetyczne nie jest standardowym sposobem diagnozowania nieswoistych chorób zapalnych jelit (IBD); jednak sekwencjonowanie całego genomu (WGS) obejmuje ponad 200 loci istotnych dla kompleksowej oceny genetycznego ryzyka oraz szacowania przebiegu choroby.

IBD wiąże się z ponad 200 loci genetycznymi, każdym o niewielkim indywidualnym efekcie

Wkład genetyczny w IBD rozkłada się na ponad 200 loci GWAS, z których każde ma niewielki indywidualny efekt. Standardowe panele genetyczne nie badają tej poligenicznej architektury. Badanie genotypu NOD2 bywa wykonywane w celu oceny prognostycznej, ale nie jest rutynowym elementem diagnostyki IBD, która opiera się na endoskopii, badaniu histopatologicznym i obrazowaniu radiologicznym. Badanie genetyczne nie zastępuje rozpoznania klinicznego. Sekwencjonowanie całego genomu (WGS) dostarcza jednak kompleksowych danych o wariantach GWAS, niezbędnych do przyszłego obliczania poligenicznych wyników ryzyka, co może umożliwić indywidualną ocenę ryzyka genetycznego, która w przyszłości pomoże dobrać intensywność leczenia, przewidzieć ciężkość choroby i ukierunkować badania przesiewowe u krewnych.

Warianty NOD2 pozwalają przewidywać przebieg choroby i możliwości terapeutyczne

Badanie genotypu NOD2 pozwala wskazać pacjentów o wysokim ryzyku, u których choroba rozwinie się wcześnie, będzie rozległa i może prowadzić do powikłań. Pacjenci ci mogą skorzystać z bardziej intensywnego leczenia na początku choroby oraz z częstszej kontroli w kierunku powstawania zwężeń i przetok. Warianty genetyczne IL23R pozwalają określić pacjentów, u których prawdopodobnie zadziała inhibitor IL-23; ustekinumab, risankizumab i guselkumab zostały zatwierdzone do leczenia CD i wywołują znaczące odpowiedzi w genetycznie predysponowanych podgrupach. Kompleksowa ocena genetyczna przeprowadzona metodą WGS stanowi punkt odniesienia dla przyszłej użyteczności klinicznej: w miarę rozwoju i klinicznej walidacji modeli poligenicznego ryzyka pacjenci, których dane genetyczne są dostępne, będą mogli skorzystać z nowych zaleceń terapeutycznych opartych na ich indywidualnym profilu genetycznym.

Inne conditions w kategorii układ pokarmowy

Wszystkie warunki →

Jeden test. Odpowiedzi na całe życie.

Jeden zestaw wysłany do Pana/Pani domu. Cały genom zsekwencjonowany zgodnie ze standardem klinicznym stosowanym przy podejmowaniu decyzji diagnostycznych. Raporty przygotowane do wykorzystania przez lekarza zostaną dostarczone do Genome Manager w ciągu 6–8 tygodni — pozostaną tam na stałe i będą aktualizowane wraz z postępem nauki.

Od 449 $

Bezpłatna wysyłka · Wyniki w ciągu 6–8 tygodni

Pakiet Premium kosztuje dodatkowo 99 $ za zestaw w pierwszym roku.

Zamów z pakietem Premium